Πού μπορείτε να βρείτε δωρεάν σπόρους ντόπιων παραδοσιακών ποικιλιών (ΛΙΣΤΑ)

Πού μπορείτε να βρείτε δωρεάν σπόρους ντόπιων παραδοσιακών ποικιλιών (ΛΙΣΤΑ):

Στο enallaktikos.gr θα βρείτε μία εκτενή καταγραφή των ομάδων που σκοπό έχουν

να διατηρήσουν διά της σποράς και της δωρεάν ανταλλαγής τους σπόρους παραδοσιακών ποικιλιών.

Αίγινα - (Έργο «Δρόμοι του Παυσανία», Παν. Πατρών)

Αίγινα

χάρτης περιηγήσεων του Παυσανία 

Η Αίγινα είναι νησί του Σαρωνικού Κόλπου με έκταση 87.410 στρεμμάτων. Το ίδιο όνομα έχει και η πρωτεύουσα και το κύριο λιμάνι του νησιού. Σήμερα είναι το δεύτερο, μετά την Σαλαμίνα, μεγαλύτερο σε έκταση, πληθυσμό και ανάπτυξη νησί του Αργοσαρωνικού. Το νησί και οι κοντινές του νησίδες αποτελούν τον Δήμο Αίγινας.

Από τα αρχαία χρόνια, η Αίγινα λόγω της κομβικής της θέσης, ακριβώς στο κέντρο του Σαρωνικού, μεταξύ Πελοποννήσου και Αττικής, και ανάμεσα στην Αθήνα, την Κόρινθο και την Επίδαυρο, εξελίχθηκε από πολύ νωρίς σε σημαντικό εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο, συναγωνιζόμενο τις εμπορικές πόλεις της Μικράς Ασίας. Έγινε έτσι ισχυρή ναυτική δύναμη και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα ελληνικά πράγματα.

Σήμερα, η θέση αυτή την έχει αναγάγει σε αναπτυσσόμενη πόλη-προάστιο του Πειραιά και της Αθήνας και δημοφιλές παραθεριστικό κέντρο. Εκτός από την πόλη της Αίγινας, στο νησί υπάρχουν και οι οικισμοί Βαθύ, Κυψέλη, Μεσαγρός και Πέρδικα. Το νησί στα νότια καλύπτεται από ορεινούς όγκους, με ψηλότερο βουνό το Όρος ή Ελλάνιο Όρος (υψ. 532 μ.), ενώ παρουσιάζει μεγάλη γεωμορφολογική ποικιλία με ξηρό κλίμα και πευκόφυτα βουνά.

Μυθολογία

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, η Αίγινα οφείλει το όνομά της στην κόρη του Θεού Ασωπού Αίγινα, την οποία ερωτεύτηκε ο Δίας και την απήγαγε στο τότε ακατοίκητο νησί Οινώνη που μετονομάστηκε σε Αίγινα. Από την ένωσή τους γεννήθηκε ο Αιακός, που αργότερα έγινε πρώτος βασιλιάς του νησιού. Όταν κατά την βασιλεία του η Αίγινα αντιμετώπισε μακρά περίοδο ανομβρίας, ο Αιακός παρακάλεσε τον Δία να βρέξει. Ο Δίας τον εισάκουσε και ο Αιακός έχτισε στην Αίγινα ένα ιερό προς τιμήν του Ελλάνιου Δία.

Σύμφωνα με την παράδοση, γιος του Αιακού και της Ενδηίδας ήταν ο Τελαμώνας, ήρωας της Αίγινας, και αδερφός του Πηλέα, του βασιλιά της Φθίας στη Θεσσαλία. Ο Τελαμώνας και ο Πηλέας ζήλευαν τον ετεροθαλή αδερφό τους Φώκο, γι' αυτό και αποφάσισαν να τον σκοτώσουν. Ο κλήρος έπεσε στον Τελαμώνα, που σκότωσε το Φώκο, ρίχνοντάς του το δίσκο στο κεφάλι. Όταν ο Αιακός ανακάλυψε το φόνο, εξόρισε τους γιους του από την Αίγινα. Ο Τελαμώνας πήγε στη Σαλαμίνα κι ο Πηλέας στη Φθία. Στη Σαλαμίνα ο Τελαμώνας παντρεύτηκε την κόρη του βασιλιά Κυχρέα, τη Γλαύκη, και κληρονόμησε το βασίλειο. Όταν χήρεψε, παντρεύτηκε την Περίβοια και απέκτησε μαζί της τον Αίαντα. Ο Τελαμώνας συνδέεται με το κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου και ιδίως με την Αργοναυτική εκστρατεία. Κωπηλατούσε δίπλα με τον Ηρακλή και μάλωσε με τους Αργοναύτες, που τον εγκατέλειψαν όταν πήγε να αντικαταστήσει το σπασμένο κουπί του.

Ιστορική Διαδρομή

ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΣΑΝΤΑΝΤΟΝΙΟ

Ο δημόσιος χώρος στην πόλη της Αίγινας

Ο δημόσιος χώρος στην πόλη της Αίγινας.

από το http://aeginalight.gr/

του Αναστάση Παπαδάκη

Το λιμάνι της Αίγινας είναι το τέλος του ταξιδιού από τον Πειραιά και η αρχή τον διακοπών του καλοκαιριού, των γιορτών ή του Σαββατοκύριακου. Με το που φτάσεις, με μια γρήγορη ματιά διαβάζεις σχεδόν όλο το νησί. Στα αριστερά η Κολόνα και τα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης, η εμβληματική οικία Βογιατζή, οι γραφικές άμαξες, η πύλη της Αίγινας, το Ελλάνιον Όρος στο βάθος, η Πέρδικα με την Μονή στα ανατολικά και φυσικά το ναΐδριο του Αγίου Νικολάου του Θαλασσινού. Πραγματικό πανόραμα.
Τα μνημεία μιας πόλης, τα κτίρια δηλαδή που η κοινωνία προβάλει για να αυτοπαρουσιαστεί, είθισται να βρίσκονται, είτε περιμετρικά από ένα κέντρο, την κεντρική πλατεία ή αμφίπλευρα από τον κεντρικό άξονα.
Στον αστικό ιστό της Αίγινας το λιμάνι συγκεντρώνει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά έτσι ώστε να λειτουργεί και ως πλατεία, την κεντρική πλατεία της πόλης. Το μέγεθος, η θέση, και οι πολλαπλές λειτουργίες (λιμενικές εγκαταστάσεις, χώρος αναψυχής και χώρος στάθμευσης), γεμίζουν τον λιμάνι με ζωή.  Οι υπόλοιπες πλατείες της πόλης μοιάζουν περισσότερο με κενούς χώρους, μιας που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο παραμένουν ανενεργές.
Η πλατεία Εθνεγερσίας (Ηρώο) εκτός από αφετηρία για τα  λεωφορεία και την χρήση της στις Εθνικές εορτές, παραμένει κενή. Η εγκαταλελειμμένη οικία Βογιατζή όπως και οι αλλεπάλληλες σειρές σταθμευμένων οχημάτων απομονώνουν την πλατεία από την υπόλοιπη παραλία και από την θάλασσα. Η παραμελημένη φύτευση και πλακοστρώσεις μαζί με τον ανεπαρκή φωτισμό τις βραδινές ώρες κάνουν το Ηρώο ακατάλληλο ως σημείο συνάντησης ή χώρο περιπάτου. Όλα τα παραπάνω αναγκάζουν τον περιπατητή της παραλίας να κατευθυνθεί προς την ευρύχωρη προβλήτα με τον φωτεινό Άγιο Νικόλα στην άκρη και όχι προς την Αύρα με τα ανύπαρκτα πεζοδρόμια και την σκοτεινή Κολόνα. Έτσι το παραλιακό μέτωπο της πόλης αντί να εκτείνεται τουλάχιστον από το Ακρογιάλι (σινεμά) μέχρι την Κολόνα, περιορίζεται από την Παναγίτσα μέχρι την οικία Βογιατζή μειώνοντας αντίστοιχα και τις δυνατότητες για εμπορική χρήση του υπόλοιπου παραλιακού μετώπου.

ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Αίγινα μας

... ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ Αίγινα  μας

Για εξαντλητική παρουσίαση των βιβλίων της κατηγορίας πιέστε εδώ ...

Η Αίγινα του βουνού Ζησιμάτου - Δρούλια, Αγγελική Ο Κήπος της Αίγινας 2015

Σχολάρχης στην Αίγινα Σταμπόγλη, Ελένη Καλειδοσκόπιο 2015 Ο Παναγής Ν. Ηρειώτης γεννήθκε στην Αίγινα το 1854. Σπούδασε κλασική φιλολογία στην Αθήνα και στη Γερμανία.

Μυκηναϊκή Αίγινα Σαλαβούρα, Ελένη Αρχαιολογικές Εκδόσεις Άρη Φραντζεσκάκη 2014

Ταξίδι στην ιστορία Γιαννούλης, Εμμανουήλ, Α. Σταμούλη Α.Ε. 2013 Πάντα αισθανόμουν βαθειά αγάπη για τον τόπο που γεννήθηκα και μεγάλωσα· πάντα ήθελα να αναζητώ την αλήθεια, που συνήθως κρύβεται πίσω από τα φαινόμενα!

Αίγινα, στα χρόνια της γερμανικής κατοχής Φορτούνας, Αργύρης Οσελότος 2012 Πριν μερικά χρόνια έγραψα το βιβλίο μου "Οι αναμνήσεις μου 1941-1944". Το βιβλίο αυτό αφορούσε τις αναμνήσεις μου από τα κατοχικά χρόνια σαν διερμηνέας των Γερμανών στην Αίγινα.

Παλιάχωρα Πετρίτου - Τριανταφύλλου, Ξένη Εκδόσεις Περπινιά 2011 Στις αρχές του 20ού αιώνα ο διευθυντής της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής Αθηνών, επίσκοπος Νεκτάριος Κεφάλας, αναζητούσε κάποιον όμορφο τόπο, για να ιδρύσει μοναστήρι.

Χριστιανική Αίγινα Δημητρακόπουλος, Σοφοκλής Γ. Παρρησία 2009 [...] Όπως μπορεί να διαπιστώσει ο αναγνώστης από τον πίνακα περιεχομένων, προσπαθήσαμε ν' αποτυπώσουμε στις σελίδες του όλες τις πλευρές του χριστιανικού βίου του νησιού.

Αίγινα Σταμάτης, Κώστας Μ. Ιδιωτική Έκδοση 2008 Το έργο "Αίγινα: Ιστορία και πολιτισμός", είναι έργο αγάπης και η συγγραφή του αποτελεί εκδήλωση πνευματικής προσφοράς προς τον κόσμο του νησιού και την ιστορία του.

Οι αναμνήσεις μου: Τα χρόνια της νιότης Φορτούνας, Αργύρης Ο Κήπος της Αίγινας 2008 Ανάμεσα στις ατελείωτες αναμνήσεις μιας ολάκερης ζωής που τραβάει σήμερα πέρα απ' τα 83 χρόνια, ξέχωρο κομμάτι πιάνουν εκείνες οι αναμνήσεις των χρόνων της νιότης που πέρασα στην Αίγινα.

Οι αναμνήσεις μου: Αίγινα 1941 - 1944 Φορτούνας, Αργύρης Ο Κήπος της Αίγινας 2007 Στα χρόνια της γερμανικής κατοχής, νέος 17-18 χρόνων, απόφοιτος μόλις του γυμνασίου της Γερμανικής Σχολής Αθηνών, δεν φαντάστηκα ποτέ ότι σήμερα θα έπιανα να γράψω τις αναμνήσεις μου.

Ένα δέντρο : ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ.

• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  
• 
  

   Ένα  δέντρο και ένα κοντέινερ έχουν  προκαλέσει μεγάλη διαδικτυακή συζήτηση εφόσον σήμερα  ο διάλογος  τις περισσότερες φορές  εξαντλείται πίσω από τα πληκτρολόγια και τις οθόνες.

   Και πάλι  στο προσκήνιο  τα πολύπαθα Καποδιστριακά κτίρια  της Αίγινας. Σε κάποια από αυτά οι εργασίες έχουν ξεκινήσει  σε κάποια αναμένεται να αρχίσουν. Κι ενώ θα περίμενε  κανείς  η υπόθεση των Καποδιστριακών κτιρίων όχι απλά να είναι μέσα στην ατζέντα των προτεραιοτήτων  όλων των Αιγινητών, αλλά  στην κορυφή, εντούτοις λίγοι ασχολούνται κατά καιρούς σοβαρά με την τύχη τους και  το μέλλον τους.

   Η σημερινή κατάσταση  δεν κάνει κανέναν  Αιγινήτη περήφανο. Απέναντι από το Ορφανοτροφείο μέχρι πρότινος όγκοι  σκουπιδιών, ενώ ένα μέρος της νέας  του στέγης γκρεμισμένο (κανείς δεν ζητά ευθύνες!!!), έξω από το Εϋνάρδειο σκουπίδια και μέσα  γκράφιτι, στο Κυβερνείο εργοτάξιο.

   Η  πρόοδος  και η ολοκλήρωση των εργασιών όμως στο Κυβερνείο απαιτούν την τοποθέτηση ενός κοντέινερ, το οποίο κρίθηκε ότι πρέπει να τοποθετηθεί στη θέση ενός μεγάλου δέντρου.

   Μπορεί και αυτή τη στιγμή να βρεθεί η λύση, η χρυσή τομή η οποία θα είναι σωτήρια  και  για το δέντρο αλλά  και  για  τη συνέχιση των εργασιών. Πιστεύουμε ότι θα πρυτανεύσει  η λογική και η  νηφαλιότητα.  

Η φωτογραφία  προέρχεται από το Aeginalight και ανήκει στον κ. Γ.Μουρατίδη.

• Το δέντρο 

Ίσως  νά 'ναι  η τελευταία  φορά  που μιλάω  με  τ' αστέρια, σε αυτή την ήσυχη κρύα νύχτα. Γιατί  αυτό κάνουμε τα δέντρα, όταν μένουμε μόνα μας  το βράδυ.  Αύριο, είπαν,  ότι θα με ξεριζώσουν . Και δεν  ξέρω  το γιατί...

Μόνο  ευγνωμοσύνη  δείχνω, Χρόνια  τώρα στους  ανθρώπους.
Την Άνοιξη  γεμίζω  λευκούς  ανθούς, και  είμαι  πάντα καταπράσινο. Μοσκοβολώ  από  μακριά. Και  μετά δένω χρυσούς καρπούς σαν   μικρά τόπια.  Είπα  τόπια;  Έχω γίνει  πολύ μεγάλο χάρη στην  αγάπη   των παιδιών.  Αυτή  με τρέφει.

Οι  φωνές  τους,  είναι  μέσα  στους  χυμούς μου. Όταν  κάνουν διάλειμμα, χαμογελώ κι εγώ. Ένας  δάσκαλος  με φύτεψε  εδώ  και πολλά χρόνια, στην  αυλίτσα  της βιβλιοθήκης, δίπλα  στο σχολείο. Τότε  ήμουν  ένα ισχνό κλαδάκι, που  έζησα  όμως, χάρη  στην αγάπη  των παιδιών και των  ανθρώπων  της βιβλιοθήκης  που με  πότιζαν.
Θυμάμαι  ένα μικρούλι πρωτάκι, που με αγκάλιαζε και  με φιλούσε στον  κορμό  μου, πετώντας τη  σάκα  του με μεγάλη  χαρά.

Αυτός  ο μικρούλης, έχει  γένια  τώρα. Τέλειωσε το πανεπιστήμιο, και φέρνε το δικό του μωρό να  με δει.
Γενιές ολόκληρες  μεγάλωσα. Αν είχα φωνή  θα  τα φώναζα με  το μικρό τους όνομα. Τα  ξέρω όλα.
Και την κυρία της βιβλιοθήκης αγαπούσα. Την πρωτόδα κοπέλα να 'ρχεται  να πιάσει  δουλειά, και  την τελευταία φορά, την είδα να   φεύγει με γκρίζα μαλλιά, όταν  πήρε σύνταξη.

 Όποιος  κηπουρός  με  είδε,  έμεινε  έκπληκτος  με τη  δύναμη  μου, και το μπόι  μου. Όχι  να το  παινευτώ αλλά  είμαι πολύ  μεγάλο για   το είδος  μου. Ακόμη και να  με μεταφυτέψουν, αν με βγάλουν από  το χώρο μου, μόνο ένα θαύμα θα  με αφήσει  να ζήσω. Τέτοιο  δέντρο γκρέϊπφρουτ  δεν  έχουμε ξαναδεί  έλεγαν. Δεν υπάρχει.

Έχω φιλαράκια πολλές πολύχρωμες πεταλούδες, και πολλά  πουλάκια  που παίζουν  στα κλαδιά μου.  Χρόνια τώρα,  στεγνώνω τα  δάκρυα της ψυχής  των ανθρώπων, με την  ομορφιά μου, και  την κούραση  τους ξεκουράζω με  τον ίσκιο μου και  την δροσιά  μου.

Με  λένε χαϊδευτικά  δέντρο  της γνώσης, γιατί  είμαι  κι εγώ   ένα κομμάτι  της βιβλιοθήκης πια. Οι  ρίζες μου ταξιδεύουν  βαθειά στο χώμα,  και στα  όνειρα  των  ανθρώπων. Ψάχνουν  να βρουν  τη θάλασσα, και  το ταξίδι.

Η ομορφιά  και η υγεία  του κόσμου είμαι.

Είμαι  ανυπεράσπιστο, όπως  όλα τα  πλάσματα,  που  αγαπούν  τους άλλους  πολύ.

Σας  παρακαλώ,  βρείτε άλλο  τρόπο να κάνετε  τα  έργα  σας. Μπορείτε αν το  θελήσετε.

Αφήστε με  να σας ξαναγεμίσω καρπούς, που  χρόνια ολόκληρα γενναιόδωρα σας γεμίζω τα χέρια. Περιμένω  την εκτέλεση  μου. ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ.

Ασπασία Φωτάκη   http://aeginalight.gr/article.php?id=87782

ΟΜΑΔΑ ΟΡΦΕΑΣ: ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΟ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ

ΟΜΑΔΑ ΟΡΦΕΑΣ: ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΟ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ:



ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΕΛΛΑΝΙΟΥ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ, ΣΕ ΥΨΟΜΕΤΡΟ ΠΕΡΙΠΟΥ 300 ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΣΕ ΑΡΚΕΤΑ ΑΠΟΜΟΝΩΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΦΕΝΤΟΥΡΙ,  ΣΤΕΚΟΥΝ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΕΡΕΙΠΙΑ ΕΝΟΣ ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΟΥ. ΤΑ ΔΡΑΚΟΣΠΙΤΑ ΕΙΝΑΙ  ΠΡΟΙΣΤΟΡΙΚΑ ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΑΠΟ ΠΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΕΡΑΣΤΙΕΣ ΠΕΤΡΙΝΕΣ ΠΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΣΚΕΠΗ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΑ ΥΛΙΚΑ, ΜΕ ΒΑΘΜΙΔΩΤΗ ΠΥΡΑΜΙΔΙΚΗ ΣΤΕΓΗ.ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΦΤΙΑΧΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΤΙ ΣΚΟΠΟ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑΝ. ΤΑ ΜΕΓΑΛΙΘΙΚΑ ΑΥΤΑ ΚΤΙΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΠΛΑΚΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΥΓΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΥΟ ΤΟΝΟΥΣ  ΤΑ ΣΥΝΑΝΤΑΜΑΙ ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΕΥΒΟΙΑ, ΥΜΗΤΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ ΣΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΟΥΣ  ΓΙΑ ΤΟ ΤΡΟΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥΣ  ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΟΡΘΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΩΝ ΥΛΙΚΩΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΑΡΙΣΤΑ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΑ.