​​Τι είναι Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοιν.Σ.Επ.) .... και στην Αίγινα [!]

   H​

 έννοια της Κοινωνικής Οικονομίας έχει τις ρίζες της στον 19ο αιώνα, όταν ομάδες ανθρώπων συνενώθηκαν για να δημιουργήσουν νέους τύπους οργανισμών και επιχειρήσεων, προκειμένου να ανταπεξέλθουν στα προβλήματα που προκλήθηκαν από τις βαθιές αλλαγές του οικονομικού συστήματος. Στόχος αυτών των προσπαθειών ήταν η οργάνωση της παραγωγής και της κατανάλωσης καθώς και η πρόσβαση στην φροντίδα υγείας και σε άλλες υπηρεσίες σε μια πιο δίκαιη και δημοκρατική βάση.

Στην πορεία του χρόνου και ανεξάρτητα από τα διαφορετικά πλαίσια μέσα στα οποία δημιουργήθηκαν και λειτούργησαν, οι φορείς της κοινωνικής οικονομίας εμπνέονται από τις εξής βασικές αρχές: αλληλεγγύη, κοινωνική συνοχή, υπεροχή του ατόμου έναντι του κεφαλαίου, κοινωνική υπευθυνότητα και δημοκρατική λήψη αποφάσεων (ένα μέλος, μια ψήφος).

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο τομέας της κοινωνικής οικονομίας απασχολεί σήμερα πάνω από 11 εκατομμύρια εργαζόμενους, αντιπροσωπεύοντας το 6% της συνολικής απασχόλησης. Στη Γαλλία, η Κοινωνική Οικονομία αντιπροσωπεύει το 10 % του ΑΕΠ και το 12% της απασχόλησης. Στην Μεγάλη Βρετανία υπάρχουν πάνω από 68.000 κοινωνικές επιχειρήσεις, συμβάλλοντας με 24 δις.λίρες στην οικονομία απασχολώντας 800.000 εργαζόμενους. Στην Ισπανία, μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη , απασχολεί πάνω από 83.000 άτομα σε 256 εταιρείες και είχε κύκλο εργασιών άνω των 14 δις. € το 2011.

Μεταξύ των φορέων της Κοινωνικής Οικονομίας, οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται για να δώσουν λύση σε κοινωνικά προβλήματα και για να βελτιώσουν τις προοπτικές των ανθρώπων, τις τοπικές κοινωνίες ή το περιβάλλον. Ανταποκρίνονται σε ανάγκες που δεν έχουν ακόμη ικανοποιηθεί προάγοντας την κοινωνική καινοτομία και έχοντας μακροπρόθεσμο όραμα και όχι πρόσκαιρους οικονομικούς στόχους. Τα κέρδη τους προέρχονται από την πώληση αγαθών και υπηρεσιών στην ανοιχτή αγορά, αλλά, επενδύουν τα κέρδη τους ξανά στην επιχείρηση με σκοπό την εξυπηρέτηση του κοινωνικού σκοπού τους και όχι τη μεγιστοποίηση των κερδών για τα μέλη τους. Πρόκειται για έναν διαφορετικό τρόπο του «επιχειρείν», που δίνει έμφαση στον άνθρωπο και στην κοινωνική συνοχή. Κερδίζοντας λοιπόν η Κοινωνική Επιχείρηση-Κερδίζει η κοινωνία.

Στην χώρα μας, με τον νόμο 4019/2011 για την «Κοινωνική Οικονομία και Κοινωνική Επιχειρηματικότητα» θεσμοθετήθηκε μια νέα μορφή επιχείρησης, η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοιν.Σ.Επ.) με αποκλειστικό καταστατικό σκοπό την κοινωνική ωφέλεια ενώ ευνοεί την δημοκρατική συμμετοχή των μελών της και τη διαφάνεια της λειτουργίας της.

​​Τι είναι 

Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση ?

Η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοιν.Σ.Επ.) είναι αστικός συνεταιρισμός κοινωνικού σκοπού

Το νερό είναι αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό

"Το νερό είναι αναπαλλοτρίωτο δημόσιο αγαθό, απαραίτητο για τη ζωή, που πρέπει να είναι προσβάσιμο σε όλους τους πολίτες και η διαχείρισή του να γίνεται με κύριο γνώμονα τη βιωσιμότητα και όχι την εμπορική λογική της μεγιστοποίησης του κέρδους,"   τονίζει σε άρθρο του με τις τελευταίες εξελίξεις για την ιδιωτικοποίηση του νερού ο εκπρόσωπος Τύπου των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλης Τρεμόπουλος 

«Παρά τον πειρασμό να προχωρήσουν εσπευσμένα τη διαδικασία σε πιο δεσμευτικές κινήσεις προς την κατεύθυνση της ιδιωτικοποίησης του νερού πριν δημοσιευτεί η απόφαση του ΣτΕ, φαίνεται πως οι εταιρείες δεν θα κάνουν βήμα πριν τις δημοτικές εκλογές της 25^ης Μαΐου.  Ήδη από τις αρχές Νοεμβρίου έχουν διαρρεύσει πληροφορίες ότι το ΣτΕ ακυρώνει τη μεταβίβαση των μετοχών, κρίνοντας ότι το νερό ως δημόσιο αγαθό θα πρέπει να εξαιρεθεί από τη διαδικασία ιδιωτικοποιήσεων. Η προσφυγή

Πυρηνικό πρόγραμμα με δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου από Τουρκία !

Μαζί με τους Τούρκους πολίτες για να μην προχωρήσουν τα πυρηνικά σχέδια της κυβέρνησης

Ερώτηση του Ν. Χρυσόγελου προς την Κομισιόν

για την πρόσφατη πυρηνική συμφωνία Τουρκίας – Ιαπωνίας.

Ερωτήματα σε σχέση με την πρόσφατη συμφωνία πυρηνικής συνεργασίας μεταξύ Τουρκίας – Ιαπωνίας θέτει στην Κομισιόν ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής των Πράσινων, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης.  Όπως έγινε γνωστό, η Τουρκική και η Ιαπωνική κυβέρνηση υπόγραψαν προσφάτως ένα συμβόλαιο ύψους 22 δις δολαρίων για την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στην περιοχή της Σινώπης, στη Μαύρη Θάλασσα. Ο Νίκος Χρυσόγελος θέτει ερωτήματα σχετικά με τους κινδύνους που εγκυμονεί η λειτουργία πυρηνικών εγκαταστάσεων σε σεισμογενείς περιοχές, αλλά ζητά και διευκρινήσεις για το αν η ρήτρα που περιλαμβάνεται για την μεταφορά τεχνογνωσίας για τον εμπλουτισμό ουρανίου και την παραγωγή πλουτωνίου, κάτι που μπορεί να ανοίξει το δρόμο για χρήση σε πυρηνικά όπλα, παραβιάζει τη Διεθνή Συμφωνία για τη Μη-Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων.

Όπως δήλωσε ο Νίκος Χρυσόγελος: «Η συμφωνία για την κατασκευή και δεύτερου πυρηνικού εργοστασίου στην Τουρκία, αποτελεί είναι ζήτημα που αφορά συνολικά την Ευρώπη, καθώς η ευρύτερη περιοχή είναι ιδιαίτερα σεισμογενής και η ραδιενέργεια δεν γνωρίζει σύνορα. Η ειρωνεία είναι ότι η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε σε συμβόλαιο πυρηνικής συνεργασίας με την Ιαπωνία, ενώ ακόμα και σήμερα η κοινωνία υποφέρει από τις συνέπειες της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα. Μια ιδιαίτερη ρήτρα που προστέθηκε στη συμφωνία φαίνεται πως εξασφαλίζει και τη δυνατότητα παραγωγής πρώτης ύλης για πυρηνικά όπλα. Είναι μια εξέλιξη που προκαλεί  πρόσθετες ανησυχίες γιατί η περιοχή είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη περιοχή, όχι μόνο λόγω σεισμών, και γι αυτό καλούμε την Κομισιόν να το θέσει προς την τουρκική πλευρά, στο πλαίσιο των ενταξιακών διαδικασιών. Οι κινητοποιήσεις των τούρκων πολιτών έχουν αποτρέψει μέχρι σήμερα την υλοποίηση των πυρηνικών σχεδίων που έχουν υιοθετήσει κατά καιρούς οι κυβερνήσεις της γειτονικής χώρας. Η ελληνική κοινωνία των πολιτών έχει αποδείξει ότι μπορεί να είναι στο πλάι των πολιτών της γειτονικής χώρας στη βάση της αλληλεγγύης και των κοινών συμφερόντων για να αποτρέψουμε ξανά μαζί την προώθηση των πυρηνικών σχεδίων της κυβέρνησης Ερντογάν . Κατά μια έννοια, οι σεισμοί ενώνουν ξανά τις δυο κοινωνίες: το 1999  αναπτύχθηκε η αλληλεγγύη μεταξύ μας μέσα από την προσπάθεια αντιμετώπισης του κοινού πόνου, τώρα γιατί οι σεισμοί, στην περιοχή μας αλλά και στην Φουκουσίμα, μας υπενθυμίζουν ότι δεν υπάρχει ειρηνική χρήση της πυρηνικής ενέργειας, έτσι κι αλλιώς».

Υπενθυμίζεται ότι στη δεκαετία του ’90 υπήρξαν συνεργασίες μεταξύ των περιβαλλοντικών οργανώσεων Ελλάδας και Τουρκίας στο πλαίσιο της καμπάνιας ενάντια στην κατασκευή πυρηνικών εργοστασίων στο Ακούγιου. Όταν το θέμα, επανήλθε στην συζήτηση, οι Πράσινοι των Βαλκανίων ανέπτυξαν  στενή συνεργασία σε θέματα πυρηνικής ενέργειας, ιδιαίτερα μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα. Μεταξύ άλλων έγινε και έγινε ειδική συνέντευξη τύπου στη Θεσσαλονίκη, με εκπροσώπους από τους Πράσινους της Τουρκίας και της Βουλγαρίας.  Επίσης, ο τότε ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Μ. Τρεμόπουλος, επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη, όπου συμμετείχε σε αντιπυρηνικές κινητοποιήσεις. Ο Νίκος Χρυσόγελος έχει καταθέσει σχετική ερώτηση στην Κομισιόν για το Ακούγιου.

Ακολουθεί η ερώτηση προς την Κομισιόν:

Θέμα: Πυρηνικό πρόγραμμα με δυνατότητα εμπλουτισμού ουρανίου από Τουρκία 

"Αναφορά" στον Νίκο Καζαντζάκη - Έκθεση 37 Σύγχρονων Καλλιτεχνών

"Αναφορά" στον Νίκο Καζαντζάκη 

                        - Έκθεση 37 Σύγχρονων Καλλιτεχνών

Το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη και η Τοπική Επιτροπή Νομού Ηρακλείου της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη φιλοξενούν στο Ηράκλειο, στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, μια μεγάλη έκθεση αφιέρωμα στον Νίκο Καζαντζάκη. Ο τίτλος της έκθεσης «Αναφορά» είναι δάνειο από τον ίδιο τον συγγραφέα και τον τίτλο του εμβληματικού του βιβλίου «Αναφορά στον Γκρέκο».
Η έκθεση αντικατοπτρίζει τη σύγχρονη ματιά σπουδαίων καλλιτεχνών, που εμπνεύστηκαν από τον ανήσυχο στοχαστή Νίκο Καζαντζάκη και δημιούργησαν έργα, που μετουσιώνουν τη ζωή και το έργο του.

το άρθρο του Νίκου Βράντση, γιου του παραιτηθέντος αντιδημάρχου Νάουσας που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Νέοι Καιροί”.

Σάλος επικρατεί εδώ και δυο μέρες στην κλειστή κοινωνία της Νάουσας εξαιτίας της παραίτησης του αντιδημάρχου κυρίου Θωμά Βραντσή επειδή άκουσον άκουσον, ο γιος του αρθρογράφησε και δημοσίευσε ένα άρθρο στην εφημερίδα.Και όμως αυτό το πρωτόγνωρο περιστατικό συνέβη στην ηρωική πόλη που έχει ταυτίσει το όνομά της εδώ και δεκαετίες με τις έννοιες δημοκρατία και ελευθερία του λόγου. Αναδημοσιεύουμε το άρθρο του Νίκου Βράντση, γιο του παραιτηθέντος αντιδημάρχου Νάουσας που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Νέοι Καιροί”.  Δείτε τι λέει αυτός ο νέος που οδήγησε τον δήμαρχο της Νάουσας να ζητήσει την παραίτηση του πατέρα του από τον αντιδημαρχιακό θώκο:

• Ξέρετε τι μεγάλο δυστύχημα είναι να μη σου αρέσει η πόλη που αγαπάς; Δυστυχώς εμένα μου συνέβη. Έχει πάψει να μου αρέσει αυτή η πόλη.  Δεν μου αρέσει γιατί όταν πηγαίνω στη βιβλιοθήκη της είμαι μονάχος.
• Δεν μου αρέσει γιατί βλέπω αποτσίγαρα στους δρόμους πεταμένα, βλέπω τα εκπληκτικά φυσικά της τοπία βεβηλωμένα, βρώμικα.
• Δεν μου αρέσει γιατί όποιον δημιουργικό άνθρωπο έχω συναντήσει, μοιάζει απαρηγόρητος, περιθωριοποιημένος και μόνος, βασανισμένος από τους κανίβαλους που πίνουν, δίχως να εκτιμούν, την φαιά του ουσία.
• Δεν μου αρέσει γιατί βλέπω ανθρώπους υποταγμένους στα συντηρητικά βλέμματα , μιας συντηρητικής κοινωνίας. Ανθρώπους που κυνηγούν τα λάθος πράγματα, για να κερδίσουν την εκτίμηση λάθος ανθρώπων.
• Δεν μου αρέσει γιατί οι πολιτικοί μας πατριάρχες, ζήτησαν ψήφο για την αξιοπρέπεια ενός τίτλου ή μιας θέσης. Aν ξεγυμνώσεις όμως τους ανθρώπους αυτούς απ’ όλα τούτα τα αξιώματα, θα δεις ότι πολύ λίγοι θα έχουν εκείνη την ποιότητα της αξιοπρέπειας που δίνει η ελευθερία του να μην είσαι τίποτα.
• Δεν μου αρέσει γιατί ο πολίτης της συνδέει την πολιτική με τους πολιτικούς.
• Δεν μου αρέσει γιατί δεν βλέπω ανθρώπους να ονειρεύονται.

26 Ιανουαρίου 1828: ίδρυση του σημερινού ελληνικού κράτους ...

«Επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη προς την οικογένεια Αγγελάκη»

Νέα έκδοση από το Μουσείο Καζαντζάκη

Το Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη με χαρά ανακοινώνει την έκδοση του νέου του βιβλίου με τίτλο «Επιστολές του Νίκου Καζαντζάκη προς την οικογένεια Αγγελάκη». Το βιβλίο περιλαμβάνει 74 ανέκδοτες επιστολές και καρτ-ποστάλ του μεγάλου συγγραφέα προς τον δικηγόρο και αφοσιωμένο φίλο του Γιάννη Αγγελάκη και την οικογένειά του. Τις επιστολές δώρισε στο Μουσείο η κόρη του Αγγελάκη, γνωστή σε όλους ποιήτρια και βαφτισιμιά του Καζαντζάκη Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, η οποία υπογράφει και τον πρόλογο της έκδοσης. Την εισαγωγή, τα σχόλια και το σύνολο της έκδοσης επιμελήθηκε ο εκλεκτός φίλος και συνεργάτης του Μουσείου, λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, κ. Θανάσης Αγάθος.

Ως «πολύχρωμα, αποκαλυπτικά και απολαυστικά σπαράγματα ζωής» χαρακτηρίζει τις επιστολές ο επιμελητής της έκδοσης, που «φέρνουν στην επιφάνεια πολλές ανθρώπινες στιγμές του δημιουργού του Ζορμπά: τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη, την οικονομική ανασφάλεια, τις διενέξεις του με εκδότες όπως ο Δημητράκος και ο Ελευθερουδάκης, την πολιτική του δράση, τις σχέσεις με τις δύο συζύγους του, τη Γαλάτεια και την Ελένη, την επιθυμία του να αναζητήσει αραξοβόλι στην Αίγινα, την οριστική εγκατάστασή του στη Γαλλία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τη σχέση του με τη βαφτισιμιά του και κατοπινή σπουδαία ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ».

Η έκδοση που πραγματοποιήθηκε με την ευγενική συγκατάθεση των Εκδόσεων Καζαντζάκη και τη βοήθεια καλών φίλων και συνεργατών, θα παρουσιαστεί στη Στοά του Βιβλίου, στην Αθήνα, στις 21 του Γενάρη.