Το δίκιο του κόρακα.

• Το δίκιο του κόρακα.

Προχθές που είχα πάει στα μελίσσια, και είχε ζέστη κουράστηκα και την άραξα στη σκιά του πεύκου να δροσερέψω. Έκαμα καφέ και τον απολάμβανα, ακούγοντας το βουητό των εντόμων και τα κοτσύφια που έχουν φωλιές και είναι στο χαβά τους. Μάλιστα έκανα το αγαπημένο μου παιχνίδι να ξεχωρίζω τα πουλιά από το κελαΐδισμα τους. Κοτσύφια, καρδερίνες, τσόνια, σπίνοι, γαλιάντρες κ.τ.λ.
Μού άρεσε τόσο πολύ στο δροσιό, που αποξεχάστηκα και ίσως να με πήρε και λίγο ο ύπνος.
Όμως το παρακάτω έγινε πραγματικά,

Ή τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε.

Ένας κόρακας από αυτούς που έμαθα να μισώ και να μάχομαι από μικρό παιδί γιατί μας έτρωγε τα κεράσια, καρύδια, σύκα, κάστανα και το ψωμί μας ακόμα,
με πλησίασε. Και άρχισε να μου μιλάει. Τώρα πως?? Δε ξέρω!! Πάντως μου μίλαγε, είμαι σίγουρος.
Είδε πως το χέρι μου έψαχνε να βρει πέτρα να του ρίξω και με αποπήρε.

- Aστη πέτρα κάτω να μιλήσουμε.
Μου είπε πως το γένος των κοράκων είναι πιο παλιό από τους ανθρώπους, πως κλέβουν καρύδια και κάστανα, αλλά πως αυτοί δεν το θεωρούν κλοπή.

-Είναι καρποί της γής και έχουμε και εμείς μερτικό.

-- Είναι και δική μας μάνα

--Στο κάτω κάτω τη συμφωνία να σπέρνουμε κάποια καρύδια-κάστανα, τη τηρούμε.
Μου είπε ακόμα πως μέχρι τώρα η ζωή ήταν υποφερτή, υπήρχε χώρος για όλους .

--Εμείς σας κλέβαμε τα αυγά από τη φωλιά, τα φρούτα,
Εσείς μας τουφεκούσατε, παράπονο δεν έχουμε.

-- Τώρα όμως το παραξηλώσατε.

--Χτίσατε μεγάλα σπίτια, πελώρια με πισίνες, γκαζόν τζακούζι, πέντε- έξι μπάνια.

--Αυτό δημιούργησε μεγάλες ανάγκες για νερό.

--Κάνατε γεωτρήσεις, με συνέπεια οι πηγές να στερέψουν.
--Και ξέρεις ανεγκέφαλε άνθρωπε, ( μου είπε ) πως το νερό κυλά στη γή, όπως το αίμα στο κορμί σου.
Με σύστημα φλέβες και αρτηρίες.
--Και σε κάποια σημεία υπερχειλίζει. Είναι οι πηγές που τόσο τις έχουμε ανάγκη όλοι.
   Άνθρωποι, ζώα, πουλιά, έντομα, φυτά.
--Ρουφώντας το αίμα της γής με τις γεωτρήσεις σα πελώρια κουνούπια, οι πηγές στερεύουν.

-- Με συνέπεια ο σκαντζόχοιρος, το κουνάβι, το φίδι, ο ποντικός , τα πουλιά και έντομα του δάσους να διψούν.
-Όμως και πολλά δέντρα (πλατάνια, λεύκες, ιτιές)που ζουν σε συνθήκες με υψηλή υγρασία, ξεραίνονται.
 Και αντικαθίστανται από άλλα πιο ανθεκτικά. Που καίγονται όμως εύκολα.

--Όμως αυτά λόγο που δε καίγονται, λειτουργούν σαν αντιπυρικές ζώνες.

--Εμείς (μου είπε) τη γή την έχουμε κληρονομιά από τους παππούδες μας και τη χαιρόμαστε με όλα τα πλάσματα που υπάρχουν.

-Όμως τώρα τα δίκια μας τα καταπατάτε. Δε βρίσκουμε νερό να πιούμε. Και τι να κάνουμε??
Να πάμε στα μάρκετ. Δεν έχουμε λεπτά.
Να πλησιάσουμε στα σπίτια να πιούμε το βρομόνερο από τις πισίνες?? Θα μας τουφεκίσετε.
--Σκεφθήκαμε να πάμε στα δικαστήρια. Όμως δεν έχουμε πιθανότητα να βρούμε το δίκιο του κόρακα.
Αυτά γίνανε να δίνουν δίκιο στους ανθρώπους. Σε κάποιους τουλάχιστον.

Μου είπε πολλά. Είχε πολύ όρεξη για κουβέντα. Μου είπε πως η φυλή του ζεί 300 χρόνια επειδή δεν έχει άγχος.
Γι'αυτό μου λέει όλα τα κοράκια είναι σοφά. Εμάς θα έπρεπε να βάζετε να σας κυβερνούν.
 Όταν του επισήμανα πως είναι κλέπτης με κοίταξε με περιφρόνηση

--Τώρα (μου λέει ) κάτι είπες.

Τάδε έφη... Νίκος
στο ΑΠΙΘΑΝΟ !, απο την Σκοπελο ,BLOG TOY : http://e-melissas.blogspot.com

Εξοικονόμηση Νερού - * Εκπαιδευτικό πακέτο "Εξοικονόμηση Νερού"

Εξοικονόμηση Νερού - Εκπαίδευση

Εκπαιδευτικό πακέτο "Εξοικονόμηση Νερού"

Από τη σελίδα αυτή, μπορείτε να «κατεβάσετε» το πλήρες εκπαιδευτικό πακέτο «Εξοικονόμηση Νερού». Σημειώνεται ότι το παρακάτω υλικό είναι διαθέσιμο ελεύθερα αποκλειστικά για χρήση από την εκπαιδευτική κοινότητα και για μη-κερδοσκοπικούς σκοπούς. Εισαγωγή Υλικό για μαθητές Υλικό για εκπαιδευτικούς 1. Εξοικονόμηση νερού: Εμένα με νοιάζει 1. Αντί προλόγου 2. Ο κύκλος του νερού 2. Ο κύκλος του νερού 3. Νερό και φύση 3. Νερό και φύση 4. Νερό και σώμα 4. Νερό και σώμα 5. Νερό και πολιτισμός 5. Νερό και πολιτισμός 6. Νερό και οικονομικές δραστηριότητες 6. Νερό και οικονομικές δραστηριότητες 7. Παγκόσμια προβλήματα στη διαχείριση του νερού 7. Παγκόσμια προβλήματα στη διαχείριση του νερού 8. Νερό και κοινωνικές συγκρούσεις 8. Νερό και κοινωνικές συγκρούσεις 9. Νερό και κλίμα 9. Νερό και κλίμα 10. Το νερό στην πόλη 10. Το νερό στην πόλη 11. Η ρύπανση του νερού 11. Η ρύπανση του νερού 12. Το εμφιαλωμένο νερό 12. Το εμφιαλωμένο νερό 13. Προβλήματα του νερού σε τοπικό επίπεδο 13. Προβλήματα του νερού σε τοπικό επίπεδο 14. Το νερό στο σπίτι (α) 14-15. Το νερό στο σπίτι 15. Το νερό στο σπίτι (β) 16. Το κόστος του νερού 16. Το κόστος του νερού 17. Εξοικονόμηση νερού στο σπίτι 17. Εξοικονόμηση νερού στο σπίτι 18. Εξοικονόμηση νερού στο σχολείο 18. Εξοικονόμηση νερού στο σχολείο 19. Επαναχρησιμοποίηση - ανακύκλωση νερού 19. Επαναχρησιμοποίηση - ανακύκλωση νερού 20. Χώρος ελεύθερης έκφρασης Φύλλα καταγραφής Το ημερολόγιο της ομάδας Φύλλο αξιολόγησης Φύλλο καταγραφής δραστηριοτήτων

• ΑΣ ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ !

- ΓΡΗΓΟΡΗΣ Θ. ΜΑΛΤΕΖΟΣ

ΤΗΛ. 6932.313.108

Ο διάφανος χρυσός

Ο διάφανος χρυσός

Θα πούμε το νερό - νεράκι στα επόμενα χρόνια; Θα δούμε πολέμους για το νερό; Υπάρχει πραγματικά πρόβλημα επάρκειας νερού; Πόσο κακή είναι η ποιότητα του νερού; Το εμφιαλωμένο νερό είναι προτιμότερο;

Τα παραπάνω είναι ερωτήματα που ακούγονται όλο και πιό συχνά.

Θεωρούμαι ότι αναφέρονται σε ένα απώτερο μέλλον που ίσως να ζήσουν τα εγγόνια μας. Για να λέμε την αλήθεια, κάποια από τα παραπάνω συμβαίνουν ήδη. Μπορεί να συμαβαίνουν σχεδόν δίπλα μας, μπορεί μακριά αλλά σημασία έχει ότι συμβαίνουν ήδη. Διότι, παραδείγματος χάρη, τι άλλο από πόλεμος για το νερό ήταν ο πόλεμος ανάμεσα στη Συρία και το Ισραήλ για τον έλεγχο των υψωμάτων του Γκολάν όταν γνωρίζουμε ότι από αυτά πηγάζει ο ποταμός Ιορδάνης, η πηγή ζωής του Ισραήλ;  Κι αν δεν είναι αιτία πολεμικής σύγκρουσης είναι σίγουρα ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί ή ακόμα και μέσο άσκησης σημαντικής διπλωματικής και όχι μόνο πίεσης όπως συμβαίνει με τα νερά των Τίγρη και Ευφράτη ανάμεσα σε Τουρκία από τη μία και Ιράκ, Συρία από την άλλη.

Δεν είναι μόνο οι συγκρούσεις (πολεμικές ή διπλωματικές) ανάμεσα σε κρατικές οντότητες που πηγάζουν (sic) από το νερό αλλά και συγκρούσεις κοινωνικές που μπορεί να πηγάσουν από την έλλειψή του. Οι μεγαλύτεροι μπορούν να φέρουν στη μνήμη τους και οι νεώτεροι να αναζητήσουν πληροφορίες σχετικά με τα τεράστια προβλήματα που έφερε η παρατεταμένη λειψυδρία στις υποσαχάριες περιοχές της ανατολικής Αφρικής τον προηγούμενο αιώνα (Αιθιοπία, Σουδάν). Όμως το πρόβλημα δεν είναι τοπικό. Είναι γνωστό στους «μυημένους» με τα προβλήματα στη γη ότι στις αρχές του 21^ου αιώνα, κοντά ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν σίγουρο πόσιμο νερό και σχεδόν τρία δισεκατομμύρια πίνουν νερό χωρίς καμιά εξασφάλιση της υγείας τους.

Ίσως το χειρότερο απ' όλα είναι ότι θάνατοι από λειψυδρία συνέβησαν σε μια περιοχή όπου αν δεν αφθονουν τουλάχιστον δεν λείπουν οι υδατικοί πόροι. Πολλές φορές η έλλειψη πόσιμου ή καλής ποιότητας νερού έχει να κάνει με την αδυναμία των τοπικών κυβερνήσεων να εξασφαλίσουν το νερό. Λείπουν δηλαδή τα έργα εκείνα που θα μετέφεραν, θα αποθήκευαν και θα διένειμαν το νερό. Με άλλα λόγια, ακόμη και στο νερό ισχύει το «όπου φτωχός κι η μοίρα του». Αν υπήρχαν τα χρήματα τότε θα μπορούσαν να γίνουν εκείνα τα έργα που θα εξασφάλιζαν την πρόσβαση του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού της γης σε πόσιμο νερό.

Το ερώτημα που εγείρεται εύλογα στο νου των περισσοτέρων είναι: «Γιατί τώρα όλα αυτά; Γιατί πριν από 100, για παράδειγμα, χρόνια δεν αντιμετωπίζαμε το ίδιο πρόβλημα; Τουλάχιστο όχι σε τέτοιο βαθμό και με τέτοια ένταση;» Μια από τις δύο απαντήσεις είναι ότι γίναμε πολλοί.  Στο τελευταίο μισό του εικοστού αιώνα, ο παγκόσμιος πληθυσμός από τα 2,5 δισεκατομμύρια εκτινάχθηκε στα 6. Για να καταλάβετε τι σημαίνει αυτό, αρκεί να σας πω ότι το 1900 ο παγκόσμιος πληθυσμός ήταν μόλις λίγο πάνω από τα 1,5 δισεκατομμύρια ενώ το έτος 1000 , 310 εκατομμύρια. Μπορείτε να αναλογιστείτε τι σημαίνει να έχεις 4,5 δισεκατομμύρια στόματα παραπάνω να ποτίσεις και να θρέψεις από όσα υπήρχαν πριν από 100 χρόνια;  Η άλλη απάντηση είναι ότι και σπαταλούμε αλλά και περιορίζουμε την ανανέωση των αποθεμάτων. Εδώ μπαίνει ο παράγων «πολιτισμός της ευημερίας του σήμερα σε βάρος του μέλλοντος». Στα ίδια τελευταία εκατό χρόνια που είδαμε τον πληθυσμό να εκτινάσσεται σε δυσθεώρητα ύψη, βλέπουμε και τον πλανήτη να αλλάζει πρόσωπο δραματικά. Οι διαφορές ανάμεσα στις λεγόμενες αναπτυγμένες και στις υπόλοιπες χώρες γίνονται πλέον χαοτικές. Από τη μια πεθαίνουν από δίψα και από την άλλη, φτιάχνουν πισίνες (ακόμα και δίπλα στη θάλασσα!). Στις αναπτυγμένες χώρες, τα σκουπίδια μας περιέχουν τόσες τροφές που θα μπορούσαν να περιορίσουν σημαντικά το πρόβλημα της πείνας στον κόσμο, τη στιγμή που εκεί αναζητούν και ξοδεύουν τις τελευταίες σταγόνες νερού για να ποτίσουν ένα κήπο που θα τους εξασφαλίσει το ένα τρίτο των ετήσιων αναγκών τους σε τροφή.

Θα πει κανείς: «Ωραία! Λυπηθήκαμε! Αλλά, είναι τόσο μακριά όλα αυτά!» Είναι όμως;  Μπορεί στην Ελλάδα να μιλάμε για πόλεμους με αφορμή ή αιτία το νερό; Δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε το χάρτη στα βόρεια σύνορά μας. Μοιραζόμαστε τον Έβρο, τον Νέστο, τον Στρυμόνα, τον Αξιό με Σκόπια και  Βουλγαρία. Ποταμούς σημαντικότατους για την παραγωγική ικανότητα και όχι μόνο της βόρειας Ελλάδας. Τυχόν περιορισμός των ποσοτήτων, ας πούμε του Αξιού (Βαρδάρη) που φτάνουν στη χώρα μας με την κατασκευή για παράδειγμα μεγάλων φραγμάτων, δεν θα όξυνε το ήδη τεταμένο κλίμα στις σχέσεις Σκοπίων -; Ελλάδας; Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν ένα τέτοιο έργο το χρηματοδοτούσε η Τουρκία ...; Δεν είναι λοιπόν ούτε ξένα ούτε μακρινά τα προβλήματα όσο πολλοί από εμάς νομίζουμε.

Σε ότι αφορά την πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, τα προβλήματα είναι πολύ εντονότερα από μικροπροβλήματα ποιότητας δικτύων υδροδότησης που αντιμετωπίζουν πολλές πόλεις. Υπάρχουν περιοχές στην Ελλάδα που απουσιάζει παντελώς το πόσιμο νερό είτε διότι εξαντλήθηκαν τα υπόγεια αποθέματα (Νησιά, Κυκλάδες) είτε διότι τα επίπεδα ρύπανσης, κυρίως με νιτρικά, κάνουν την χρήση του επικίνδυνη (Αργολίδα, Θεσσαλία και αλλού).

Τα τελευταία χρόνια, έχουμε καταφέρει να μειώσουμε σημαντικά τα υπόγεια αποθέματα νερού, να καταστρέψουμε μια σειρά από επιφανειακές αποθήκες, και να ρυπάνουμε ή ακόμα και να μολύνουμε πολλά από τα υπόλοιπα επιφανειακά μας νερά. Έτσι, δημιουργήσαμε την Κορώνεια στη Θεσσαλονίκη, μια νεκρή και επικίνδυνη λίμνη, τον Ασωπό, έναν νεκρό και επικίνδυνο ποταμό, τον Πηνειό, ένα από τα πλέον βρώμικα ποτάμια στην Ευρώπη, και άλλα τόσα που δεν έχουν τελειωμό. Η εξάντληση ή η συνεχής υποβάθμιση της ποιότητας των επιφανειακών αποθεμάτων νερού, τροφοδοτεί έναν φαύλο κύκλο ο οποίος κάνει εντονότερο το πρόβλημα. Σήμερα, πολλοί υποστηρίζουν ότι η πλειονότητα των νησιών του Αιγαίου και αρκετές από τις ηπειρωτικές περιοχές της χώρας οδηγούνται στην ερημοποίηση.

Αν επανέλθουμε σε πρακτικά ζητήματα, είναι λύση το εμφιαλωμένο νερό;

Ίσως η σε τέτοιο βαθμό εξάπλωση της χρήσης του εμφιαλωμένου νερού να είναι ένα από τα μεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήματα.

Σκεφτείτε μόνο ότι το 2007 υπολογίζεται ότι πουλήθηκαν στην Ελλάδα περί τα 1,3 δισεκατομμύρια λίτρα εμφιαλωμένου νερού.

Αναρωτηθήκατε ποτέ πόση ενέργεια απαιτείται για να παραχθούν όλα αυτά τα μπουκάλια; Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσα πλαστικά μπουκάλια θα συγκεντρωθούν στα σκουπίδια μας σε δέκα χρόνια;

πηγή: http://perivallon.pblogs.gr/

οι πληγές για το νερό στην Ελλάδα ,

Oι πληγές για το νερό στην Ελλάδα 
- Σπατάλη, ρύπανση και ξηρασία

Το πρόβλημα του νερού στη χώρα μας είναι συνολικό και δεν περιορίζεται στις μεγάλες πόλεις. Τα πιο συνηθισμένα προβλήματα είναι η νιτρορύπανση από τα φυτοφάρμακα, η ρύπανση από τα αστικά λύματα, η υφαλμύρωση των υπόγειων υδάτων στις παράκτιες περιοχές και πτώση του υδροφόρου ορίζοντα εξαιτίας της υπεράντλησης.

Την ίδια στιγμή οι ειδικοί λένε ότι Ελλάδα δεν έχει πρόβλημα επάρκειας ύδατος, αλλά της κατανομής του

Όμως :

Στην Αττική βιομηχανίες διοχετεύουν τα απόβλητά τους μέσω παράνομων συνδέσεων στο αποχετευτικό δίκτυο, στον Κηφισό ή σε χειμάρρους. Ρύπανση προκαλείται και από τη χωματερή Ανω Λιοσίων, καθώς και από τη διάθεση αστικών λυμάτων σε βόθρους. Η υποβάθμιση των υπόγειων νερών είναι τέτοια που απαγορεύει τη χρήση για ύδρευση.

Στη Θράκη, η επάρκεια σε νερό είναι οριακή και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη βουλγαρική πλευρά, που διαχειρίζεται το Νέστο και τον Έβρο. Η Ανατολική Στερεά Ελλάδα αντιμετωπίζει ανάλογα προβλήματα ιδίως κατά τους θερινούς μήνες.

Τα χειρότερα νέα όμως έχουν να κάνουν με τα νησιά και τη κατάσταση στη Θεσσαλία. Τα νησιά του Αιγαίου και η Θεσσαλία είναι οι περιοχές της χώρας που αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα. Τα νησιά εξαιτίας του συνδυασμού του τουρισμού με τα περιορισμένα αποθέματα σε νερό και η Θεσσαλία λόγω της αλόγιστης χρήσης νερού στη γεωργία.

Η Θεσσαλία είναι, σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΥΠΕΧΩΔΕ, το πιο ελλειμματικό διαμέρισμα της ηπειρωτικής Ελλάδας σε νερό. «Η έλλειψη υποδομών σε έργα ταμίευσης νερού, σε συνδυασμό με τον μη ορθολογικό προγραμματισμό των καλλιεργειών έχει οδηγήσει σε σοβαρό περιορισμό θερινής ροής ποταμών και τη δραματική υποβάθμιση υδροφορέων, εξαιτίας της εντατικής χρήσης γεωτρήσεων και των απαράδεκτα υψηλών απωλειών νερού λόγω των χωμάτινων καναλιών μεταφοράς νερού».

Κύριες πηγές της ρύπανσης είναι οι έντονες γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες, σε συνδυασμό με τα αστικά λύματα. Επίσης, στον Πηνειό έχουν περιστασιακά καταγραφεί μεγάλες συγκεντρώσεις νιτρικών, αμμωνίας, ολικού φωσφόρου και βαρέων μετάλλων

Γενικά την όποια διαφορά την κάνει η αγροτική χρήση αφού σε εκείνη καταναλώνεται το 87% του νερού. Απαρχαιωμένες μέθοδοι άρδευσης, χαλασμένα δίκτυα, υδροβόρες καλλιέργειες σε σημεία όπου υπάρχει έλλειψη νερού, και σπατάλη είναι οι μεγάλες πληγές. Χωρίς αυτές και με σωστή διαχείριση, όπως πιστεύουν οι επιστήμονες, θα είχαμε εξοικονόμηση από 10% ως 15%.

Source: OneEarth

ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ

Έλεγαν παλιά πως η αγαπημένη ιστορία του Δρ. Γιούνγκ ήταν περίπου η εξής:

Το νερό της ζωής, με την ελπίδα να γίνει γνωστό πάνω στη γη, άρχισε να αναβλύζει από ένα αρτεσιανό πηγάδι και να ρέει αβίαστα κι ακατάπαυστα. Οι άνθρωποι μαζεύονταν γύρω απ' την πηγή να πιούν και να πάρουν δύναμη από αυτό το μαγικό νερό μιας κι ήταν τόσο καθάριο, αγνό κι αναζωογονητικό. Φαίνεται όμως πως η ανθρωπότητα δεν ήταν τόσο ικανοποιημένη από αυτή την ευδαιμονική τάξη πραγμάτων. Σιγά-σιγά άρχισαν να περιφράσουν το πηγάδι, να χρεώνουν την προσέγγιση σε αυτό, να διεκδικούν την κυριότητα του γύρω χώρου, να φτάχνουν περίτεχνους νόμους για να ορίζουν ποιοί μπορούν να έχουν πρόσβαση στο πηγάδι και να βάζουν κλειδαριές στις πύλες εισόδου.

Το πηγάδι λοιπόν δεν άργησε να περιέλθει στην ιδιοκτησία κάποιας ελίτ και ορισμένων ισχυρών προσώπων. Το νερό της ζωής όμως θίχτηκε από αυτό και θύμωσε. Έτσι έπαψε να αναβλύζει εκεί και άρχισε να ρέει σε άλλον τόπο...Οι άνθρωποι που είχαν στην κατοχή τους τη περιοχή από το πρώτο πηγάδι ήταν τόσο απορροφημένοι από τα ζητήματα ιδιοκτησίας που δεν πρόσεξαν καν οτι το νερό είχε εξαφανισθεί... Συνέχισαν να πουλάνε το ανύπαρκτο νερό και λίγοι ήταν εκείνοι που παρατήρησαν οτι η αληθινή δύναμη είχε χαθεί.

Κάποιοι όμως δυσαρεστημένοι συνέχισαν με περίσσιο θάρρος την αναζήτηση και βρήκαν το νέο αρτεσιανό πηγάδι...

Η ίδια όμως μοίρα περίμενε κι αυτό το πηγάδι που δεν άργησε να περιέλθει υπό την κατοχή και των έλεγχο καινούργιων "ιδιοκτητών"!...Έτσι το νερό της ζωής κίνησε και πάλι γι άλλον τόπο και από τότε που ο άνθρωπος άρχισε να φτιάχνει την ιστορία του, μέχρι και σήμερα, επαναλαμβάνεται συνέχεια το ίδιο πράγμα.....(Απόσπασμα του βιβλίου του Dr Robert A. Johnson "Από τη Σκιά στο Φως").

Έτσι στην πορεία της εξέλιξης της ανθρωπότητας, πολλές θεωρίες, φιλοσοφίες και θρησκείες δεινοπάθησαν από τις ίδιες και τις ίδιες επεμβάσεις και καπηλείες των μηνυμάτων που πρέσβευαν (το πηγάδι της Αλήθειας), τα οποία μπορούσαν να την οφελήσουν σε μεγάλο βαθμό και να είχε γλυτώσει πολλά βάσανα και πόνους.......

Δεν θα μπορούσε να μη γίνει έτσι και με την οικολογία: η αλλαγή σε βάθος του ανθρώπου, η συμφιλίωση με τη φύση και τα μη ανθρώπινα όντα της, η παραμέριση των εγωιστικών επιθυμιών και της ανθρωποκεντρικής στάσης ζωής που θα μας λυτρώσει, σκιάζεται από την προβολή κι άλλης ανάγκης κατανάλωσης οικολογικών, αυτή τη φορά, προιόντων, κόλπα και τρυκ για να κερδίσουμε ελάχιστη ενέργεια, κι άλλα πολλά ανούσια που γίνονται υπέρ διαφημιστικών υπολογισμών, με παράλληλο αγώνα ταχύτητας για περισσότερη "ανάπτυξη"!!!

Όμως: "Η Γη παρέχει αρκετά για να καλύψει την ανάγκη κάθε ανθρώπου, αλλά όχι την απληστία του" λέει ο Γκάντι...και η λύση για το περιβάλλον, όλο κι απομακρύνεται....

Αναζητούνται θαρραλέοι λοιπόν για αναζήτηση του σωτήριου αρτεσιανού πηγαδιού και πάλι......

Αναρτήθηκε από Deep Harmonic Ecology

Fwd: Επιστολή για να ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ* Φίλιππος Δραγούμης Μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων

   Ως κάτοικος Αίγινας έστειλα την επιστολή που επισυνάπτω στα ΝΕΑ ΤΟΥΣΑΡΩΝΙΚΟΥ.  Σας την κοινοποιώ. 
 Μίλησα τηελφωνικά και θα την δημοσιεύσουν.  Φίλιππος Δραγούμης

-_________________________________

*Επιστολή για να ΝΕΑ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ*  

 * Η Αίγινα σε 20 χρόνια ...*

Θα διαφωνήσω με τον εξαιρετικό συνεργάτη σας και φίλο μου κύριο Ηλία Μεσσήνα, που προειδοποιεί, στο άρθρο «το Νησί του Τσιμέντου», πολύ διπλωματικά για το πώς μπορεί να αλλάξει «το πρόσωπο της Αίγινας σε 20  χρόνια και να γίνει πολύ διαφορετική από αυτή που γνωρίζουμε».
Δυστυχώς, η  Αίγινα σε 20 χρόνια δεν θα έχει αλλάξει. Θα έχει απλά βουλιάξει. Θα είναι  αβίωτη για όλους, κατοίκους και παραθεριστές.  Η προέκταση του σήμερα, όσον αφορά την Αίγινα είναι τρομακτική. Το αποτέλεσμα του κυρίαρχου μη βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης του νησιού που έχει  επιλεχθεί μέχρι τώρα στηρίζεται σε έναν μόνο παράγοντα της τοπικής οικονομίας: την οικοδομή. Η λογική της ανοικοδόμησης έχει εγκατασταθεί  σε  όλα τα επίπεδα κατατρώγοντας όλα τα άλλα χωρίς πρόβλεψη για το μέλλον. Το  αληθινό πρόσωπό της σήμερα ήδη διαφαίνεται με τα σπίτια να σκαρφαλώνουν όλο  και πιο ψηλά και να αντικαθιστούν το δάσος και τις φιστικιές. Το  πρόβλημα με  την μονάδα σκυροδέματος στη Σκοτεινή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου της  μόλυνσης των υπογείων υδάτων αφού
ακόμη και τα  παλιά πηγάδια που έπρεπε να  είναι ιερά και να φυλάσσονται ως κόρη οφθαλμού, έχουν πλέον γίνει βόθροι για  τις νέες
βίλες χωρίς να διαμαρτυρηθεί κανείς.  Σήμερα υπάρχει ήδη άλυτο κυκλοφοριακό πρόβλημα λόγω αυτοκινήτων υπεράριθμων  απ' όσα αντέχει το νησί, πρόβλημα στάθμευσης, πρόβλημα μεταφοράς νερού,  πρόβλημα έλλειψης καλλιεργήσιμης γης, έλλειψη νερού κατάλληλου για καλλιέργειες, οι παραλίες είναι συνωστισμένες,  βρώμικες και εγκαταλελειμμένες παρά τις όποιες προσπάθειες έγιναν, η ησυχία δυσεύρετη  Σαββατοκύριακα και καλοκαίρι και ο περίπατος στην πόλη αλλά και έξω απ'  αυτήν αγχώδης.
Ας μην πάμε μακριά: Αρκεί τα χιλιάδες σπίτια που είναι προς πώληση σήμερα  και αυτά που σήμερα κτίζονται να κατοικηθούν από τους νέους επίδοξους  παραθεριστές ή μόνιμους κατοίκους και θα προσθέσουν στο νησί μερικές δεκάδες  χιλιάδες αυτοκίνητα, θα αυξήσουν την κατανάλωση του νερού σε εποχές που η  έλλειψη θα καταστεί πρόβλημα για όλη την Ελλάδα ( Βλ. Βαρκελώνη), θα φέρουν  νέους λουόμενους στις ήδη συνωστισμένες μικρές παραλίες του νησιού-- γιατί  μεγάλες δεν έχει και φυσικά πολλά περισσότερα απορρίμματα. Ακόμη, πως  ελπίζουν να γεμίζουν τις πισίνες τους σε 20 χρόνια και να ποτίζουν το γκαζόν  τους, εφόσον οι  εποχές που έρχονται αναμφίβολα θα είναι θερμές και  ξηρές;  Φαντασθείτε  λοιπόν να χτιστούν κι άλλα πολλά όπως προμηνύεται. Για πόσα αυτοκίνητα θα  μιλάμε πια; Πού θα τα βάλουμε; Εκ του προχείρου σκέπτομαι κάποιες λύσεις, αλλά είμαι βέβαιος πως αρχιτέκτονες σαν τον κύριο Μεσσήνα και άλλοι που γνωρίζουν την Αίγινα, θα  τις βελτιώσουν:

-Να σταματήσει αμέσως κάθε περαιτέρω οικοδομική δραστηριότητα λόγω πλήρους  κορεσμού.  Να δοθούν άδειες μόνο για επισκευές, βελτιώσεις και  αναπαλαιώσεις παλαιών σπιτιών με κριτήρια βιο-κλιματικά, ενεργειακής  οικονομίας ή αυτονομίας και ορθής διαχείρισης του νερού ή και διατήρησης της  παράδοσης.

-Να σταματήσουν άμεσα οι οικοδομές που είναι δυσανάλογα μεγάλες για νησί και  να γκρεμιστούν τα αυθαίρετα.

-Να αντιμετωπιστεί πολεοδομικά η παραλιακή και πεδινή περιοχή από τα Βροχεία μέχρι και την Σουβάλα και Κυψέλη ως αστικός ιστός και όχι άναρχος  «οικοδομομανιταρότοπος» ώστε να δημιουργηθούν οι κατάλληλες απαραίτητες  υποδομές πόλης, προστατευόμενοι ελεύθεροι χώροι, παιδότοποι, αποκέντρωση  μαγαζιών, υπηρεσιών και καφενείων από το λιμάνι και τακτική κυκλική  συγκοινωνία με τραμ (γραφικό στοιχείο που θα αρέσει και στους ξένους  επισκέπτες) ώστε να μην είναι απαραίτητο να πάρει κανείς πάντα αυτοκίνητο.

- Να εξεταστεί η δυνατότητα κυκλικής πλωτής τοπικής συγκοινωνίας (Βαγία,  Σουβάλα, Αίγινα, Πέρδικα, Αγκίστρι)

- Να ενισχυθούν οι λιγοστοί αγρότες που πωλούν τα νόστιμα ντόπια προϊόντα και  να αποκτήσουν καλύτερο χώρο διάθεσης των λαχανικών τους και να δοθούν  κίνητρα για κάθε αγροτική δραστηριότητα.

- Να προστατευτεί αποτελεσματικά ότι έχει απομείνει από αγροτική γη με ορθή  διαχείριση του υδροφόρου ορίζοντα.
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί η Αίγινα να αλλάξει μέσα σε 20 χρόνια. Δεν θα  θυμίζει πλήρως αυτό που ήταν, αλλά θα έχει κάποια ενδιαφέρουσα και βιώσιμη  μορφή, πρωτότυπη με το τραμ σε νησί. Ό,τι και να γίνει, χρειάζονται αποφάσεις.

Χωρίς αυτές η Αίγινα απλά δεν θα έχει πρόσωπο και μέχρι σήμερα, αντίθετα με την Νέα Υόρκη, αποφάσεις για το μέλλον της δεν έχουν
ληφθεί.  Μόνο κερδοσκοπία του σήμερα που παραβλέπει το αύριο.

Φίλιππος Δραγούμης 
Μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων

-- για την αντιγραφή
Γρηγόρης θ. Μαλτέζος
 -