''Αργοπεθαίνει ο Σαρωνικός'' ????


''Αργοπεθαίνει ο Σαρωνικός''

''Αργοπεθαίνει ο Σαρωνικός''

Άκρως ανησυχητικά είναι τα αποτελέσματα της έρευνας, που πραγματοποίησε στοΣαρωνικό το Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών, καθώς δείχνουν αύξηση της μόλυνσης.  Συγκεκριμένα, ύστερα από εκατοντάδες καταγγελίες των κατοίκων του Πειραιά για έντονη δυσοσμία τις βραδινές ώρες, που προέρχεται από το κέντρο βιολογικής επεξεργασίας των λυμάτων της Ψυττάλειας, το ΠΑΚΟΕ προχώρησε σε έρευνα των υδάτων του Σαρωνικού. Ειδικότερα το περασμένο Σάββατο επιστημονικό συνεργείο πραγματοποίησε με μικρό πλοιάριο δειγματοληψία και επιτόπια έρευνα στις εκβολές του Ιλισού, του Κηφισού, στο Φαληρικό Δέλτα, σε παραλίες του Πειραιά, της Σαλαμίνας και στην Ψυττάλεια.

Τα πρώτα αποτελέσματα των αναλύσεων συγκρίθηκαν με αυτά που είχε το ΠΑΚΟΕ από τις δειγματοληψίες, του περασμένου Μαΐου και έδειξαν ότι ήταν χειρότερα από αυτά του Μαΐου. Η μικροβιολογική μόλυνση είναι πλέον από 5 έως 7 φορές πάνω από τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επίσης, οι χημικές αναλύσεις σε αγωγούς που έπεφταν στην ακτή έδειξαν τεράστιο πρόβλημα βαρέων μετάλλων και οργανικών επικίνδυνων ουσιών (πολυφαινόλες και πολυκυκλικούς υδρογονάνθρακες).

πηγη http://www.zougla.gr/news.php?id=8556

Μεγαλύτερο το κόστος της οικολογικής από την πιστωτική κρίση !!!

Τα στοιχεία της έρευνας Living Planet που έχουν επεξεργαστεί οι οικολογικές οργανώσεις WWF (Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση), Ζωολογική Εταιρείας του Λονδίνου και Δίκτυο Global Footprint, δείχνουν ότι ο πλανήτης οδεύει προς οικολογική κρίση ανάλογη της πιστωτικής και χειρότερη από αυτή, καθώς το ισοζύγιο φυσικών πόρων και κατανάλωσης γέρνει δραματικά ανισομερώς υπέρ της κατανάλωσης.

Καταναλώνουμε δηλαδή πολύ περισσότερα από αυτά που η Γη μπορεί να προσφέρει.

Συγκεκριμένα οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι οι καταναλωτικές ανάγκες του ανθρώπινου πληθυσμού είναι τριπλάσιες από την ικανότητα της Γης να τις καλύψει. Μάλιστα υπολογίζεται ότι τα 3/4 του πληθυσμού της Γης είναι «οικολογικοί οφειλέτες» αφού η ποσότητα των αγαθών που καταναλώνουν προέρχεται από την «απόσυρση» και την «υπερανάληψη» του γεωργικού, δασικού, θαλάσσιου κ.α. κεφαλαίου άλλων χωρών. Το ίδιο συμβαίνει και με την κατανάλωση νερού.

Ο επιστήμονας David Norma από το WWF αναφέρει μάλιστα χαρακτηριστικά ότι μέχρι το 2030 οι καταναλωτές θα χρειάζονται δύο πλανήτες σαν τη Γη για να συντηρήσουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες.

Η έρευνα συμπεραίνει ότι η αλόγιστη κατανάλωση του «φυσικού κεφαλαίου» θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την ευημερία των επόμενων γενιών και θα έχει σοβαρό οικονομικό αντίκτυπο καθώς θα αυξηθεί η τιμή τουνερού, των τροφών και της ενέργειας.

Οι μεγαλύτεροι καταναλωτές του κόσμου είναι οι ΗΠΑ και η Κίνα που μαζί χρειάζονται για την κατανάλωσή τους το 40% των φυσικών πόρων της Γης. Επίσης οι ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν τη μεγαλύτερη κατανάλωση φυσικών πόρων ανά άτομο ενώ χώρες όπως είναι το Μαλάουι και τοΑφγανιστάν έχουν τη μικρότερη.

Όπως αναφέρει το BBC, ο μέσος Βρετανός καταναλωτής χρειάζεται 5,3 εκτάρια γης για να καλύψει τις ανάγκες του, τη στιγμή που η αντιστοιχία για κάθε άνθρωπο είναι 2,1 εκτάρια γης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η έκταση της γης που χρειάζεται μόνο η Βρετανία για να καλύψει τις καταναλωτικές συνήθειες των πολιτών της, αντιστοιχεί σε αυτή που χρησιμοποιούν 33 αφρικανικές χώρες – όλες μαζί, σύμφωνα με το WWF.

O πρόεδρος του WWF Emeka Anyaoku δήλωσε ότι «τα τελευταία γεγονότα (της κρίσης στη χρηματοπιστωτική αγορά) μας έδειξαν πόσο ανόητο είναι να ξοδεύουμε περισσότερο από αυτό που διαθέτουμε. Όσο τρομερή και αν ήταν η κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι μηδαμινή μπροστά στην οικολογική ύφεση που αντιμετωπίζουμε» και εκτίμησε πως κάθε χρόνο χάνονται φυσικές πηγές αξίας 4,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Υπενθυμίζεται ότι η Τράπεζα της Αγγλίας έχει εκτιμήσει το κόστος της χρηματοπιστωτικής κρίσης στα 2,8 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Ο Kokkinelis Ilias ανάρτησε τον σύνδεσμο.

- Δεν μας φτάνει ένας πλανήτης !!!

Ο τρόπος ζωής στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το οικολογικό μας όριο

Ο τρόπος ζωής στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το οικολογικό μας όριο

Σχεδόν τρεις πλανήτες χρειαζόμαστε οι Έλληνες για να διατηρήσουμε τον σημερινό τρόπο ζωής μας.

Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει, μεταξύ άλλων, η έκθεση "Ζωντανός Πλανήτης 2008" της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF, που μετρά τις επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής στα οικοσυστήματα και τους φυσικούς πόρους.

Σύμφωνα με τα πορίσματα της έκθεσης, η Ελλάδα καταλαμβάνει την 11η χειρότερη θέση ανάμεσα στις 148 χώρες που εξετάστηκαν, όσον αφορά στο οικολογικό της αποτύπωμα, έχοντας χειροτερέψει τη θέση της σε σχέση με το 2006, όταν και καταλάμβανε τη 17η θέση.

Πιο συγκεκριμένα, ο μέσος Έλληνας πολίτης χρειάζεται 59 στρέμματα παραγωγικής έκτασης για να καλύψει τις ανάγκες του.


Οικολογικό "κραχ"
Χρειαζόμαστε τρεις πλανήτες
Ταυτόχρονα, το εθνικό μας οικολογικό αποτύπωμα είναι υπερδιπλάσιο από τον ήδη ανησυχητικό παγκόσμιο μέσο όρο και σχεδόν τρεις φορές μεγαλύτερο από τις δυνατότητες του πλανήτη.

Παράλληλα, οι ανάγκες μας για κατανάλωση ενέργειας αυξάνονται κατά 2,4% ετησίως, ενώ ιδιαίτερα δυσμενής είναι η θέση της χώρας μας και όσον αφορά την κατανάλωση νερού.

Με μέση ετήσια κατανάλωση 2.389 κυβικών μέτρων ανά κάτοικο, έχουμε το δεύτερο μεγαλύτερο "υδατικό αποτύπωμα" μετά τις ΗΠΑ, και διπλάσιο του παγκόσμιου μέσου όρου (1.243 κυβικά μέτρα / έτος / κάτοικο).

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η έκθεση του WWF καταδεικνύει ότι το οικολογικό αποτύπωμα της ανθρωπότητας έχει διπλασιαστεί από το 1961, ξεπερνώντας την ικανότητα αναγέννησης του πλανήτη κατά 30% περίπου.

"Ο τρόπος ζωής μας στην Ελλάδα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το οικολογικό μας όριο. Αυτό οφείλεται κυρίως στη στρεβλή νοοτροπία μας που αντιμετωπίζει το φυσικό περιβάλλον ως ανεξάντλητη πηγή πόρων", δήλωσε ο Διευθυντής του WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας.

ΕΜΕΙΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ !

ΕΜΕΙΣ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΛΥΣΕΙΣ 

ΕΣΕΙΣ ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ !

- ΑΦΗΣΤΕ ΤΑ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ! 1828-2008. 180 χρόνια Καποδιστριακά κτήρια ! (ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ www.neaepohi.gr !!!!)

1828-2008. 180 χρόνια Καποδιστριακά κτήρια

Έτος βασάνων για τα Καποδιστριακά ήταν το έτος Καποδίστρια. Ή για την ακρίβεια έτος αδράνειας. Όπου η αδράνεια μεταφράζεται σε συνεχόμενη φθορά των κτιρίων που στέγασαν τον άνδρα που φέτος και για ένα χρόνο τιμάμε. Η περιπλανώμενη – εκτιθέμενη οικοσκευή του Κυβερνήτη θα μείνει για πάντα ανέστια όσο το Κυβερνείο συνεχίζει μόνο του την πάλη ενάντια στο χρόνο. Τι κι αν έχουν εγκριθεί πιστώσεις για την αναστήλωσή του; Τι κι αν έχει δημοπρατηθεί το έργο; Τι κι αν ο εργολάβος έχει πάρει τις απαραίτητες άδειες; Η …αγαστή συνεργασία Δήμου - Υπουργείου Παιδείας και ο βάλτος της γραφειοκρατίας οδηγούν σε εξαφάνιση των ιστορικών αυτών στοιχείων. Ίσως όμως και να μην πειράζει: μπορούμε πάντα να είμαστε μέλη του Δικτύου Πόλεων Καποδίστριας, να οργανώνουμε περίφημα συνέδρια και να τοποθετούμαστε με στόμφο: Η Αίγινα είναι η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας. Και κάθε φθινόπωρο να γιορτάζουμε την επέτειο ενός Καποδιστριακού έργου που δεν έγινε ποτέ!

 Η ιστορία

sovades.kivernio.kapodistrias.aegina

Οι σοβάδες πέφτουν, θα πέσουν και τα παράθυρα στο Κυβερνείο;

Το καλοκαίρι του 07 δύσκολα θα έβρισκε κανείς άνθρωπο που να αγαπάει την Αίγινα και την ιστορία της, να μην τοποθετείται θετικά, και σε κάποιες περιπτώσεις με ανακούφιση, για την δημοπράτηση του έργου.  Σε αυτό το κλίμα, όπου η ελπίδα ότι ένα σημαντικό έργο θα γίνει στην Αίγινα, έβαλε «φωτιά» η Μαριλένα Γιαννούλη όταν αναρωτήθηκε μέσα από τη ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, που θα πάνε τα βιβλία και τα αρχεία που στεγάζονται στο Κυβερνείο. Απ' ότι φάνηκε το Υπουργείο «μετάνιωσε» για τη χρηματοδότηση αφού δεν είχε υπολογίσει τι θα κάνει με τις υπηρεσίες που έχει στεγάσει εκεί (αν το …θυμόταν). Και τήρησε «σιγήν ιχθύος», αδιάφορο ίσως και ανίκανο να δώσει λύση στο πρόβλημα …του!

Η Δημοτική Αρχή βλέποντας τον κίνδυνο να σταματήσει ένα πολύ σημαντικό έργο που είχε τη δυνατότητα να ολοκληρωθεί κατά τη διάρκεια της θητείας της, άρχισε να τρέχει αριστερά δεξιά. Σκουντουφλώντας σε χαρτούρα, διαθέσεις και γραφειοκρατία, εμφανώς παραζαλισμένη και αδυνατώντας να «στριμώξει» το Υπουργείο και τους υπαλλήλους του ώστε να υπάρξει λύση. Σε μια προσπάθεια συνεννόησης με τους «επί της Αιγίνης εκπροσώπους του Υπουργείου» φάνηκε να δίνεται μια λύση: νοικιάστηκε (με ιδίους πόρους) από τους Πούντο Ι. και Παπαδόπουλο Ι. ιδιωτικός χώρος με σκοπό να παραχωρηθεί στο Δήμο και να μεταστεγαστούν εκεί οι υπηρεσίες. Φαίνεται ότι υπήρξε κάποια κατ' αρχήν συνεννόηση με τους προϊσταμένους των υπηρεσιών την οποία ωστόσο δεν είχαν «δέσει» με αποτέλεσμα την υπαναχώρηση τους.  Παίζοντας άριστα το χαρτί του απαρέγκλιτα νομοταγή υπαλλήλου, οι δύο προϊστάμενοι γνωρίζουν ότι οι προδιαγραφές των κτιρίων που ζητάνε απλά δεν υπάρχουν στην Αίγινα. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την μη όχλησή τους από το Υπουργείο ίσως συνεπάγεται ότι ο υποδεικνυόμενος χώρος πρέπει πρώτα να τους ικανοποιεί σε προσωπικό επίπεδο και κατόπιν να μεταφερθούν βιβλία και αρχεία.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ---->< 

Παγκόσμια ημέρα των ακτών !


Η 24η Οκτωβρίου ορίστηκε πρόσφατα από τα Ηνωμένα Έθνη ως ημέρα αφιερωμένη στις ακτές.  Ο πρώτος εορτασμός είναι αφιερωμένος στα παράλια της Μεσογείου.
Η ημέρα αυτή βρίσκει τη χώρα μας με σοβαρό έλλειμμα στο θέμα αυτό.  Τα προβλήματα, που αντιμετωπίζουν οι ακτές της Μεσογείου, τα οποία στην Ελλάδα είναι πιο έντονα, όπως η μόλυνση των νερών, ο κίνδυνος εξαφάνισης ειδών από την πανίδα και την χλωρίδα - όχι μόνο από την ρύπανση των υδάτων, αλλά και από την καταστροφή των βιοτόπων για «οικονομική αξιοποίηση»-, και η υπεραλίευση, θα γίνουν εντονότερα με το Χωροταξικό για τον Τουρισμό.
Χιλιόμετρα ακτών, περιοχές φυσικού κάλλους και natura θα οικοδομηθούν ανεξέλεγκτα, ευαίσθητα παράκτια οικοσυστήματα θα αποδομηθούν. Η πολιτική που ευνοεί το μαζικό τουρισμό σε βάρος των άλλων τομέων της οικονομίας είναι και φτηνή και πρόχειρη και καταστροφική για το περιβάλλον.
Στις πόλεις το θαλάσσιο μέτωπο έχει φορτωθεί με χρήσεις εντελώς ασύμβατες, οι παραλίες αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα και η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών σε αυτές είναι περίπου αδύνατη.
Το αίτημα για απόσυρση του Ειδικού Σχεδίου για το Χωροταξικό του Τουρισμού και για την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στις παραλίες με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ακτών έρχεται για μια ακόμα φορά δραματικά στο προσκήνιο. 

Hellenic Network on Coastal Research

Oι στόχοι του Δικτύου είναι:

  • να συμβάλλει στην ολοκλήρωση του ελληνικού ερευνητικού δυναμικού που ασχολείται με την έρευνα στην παράκτια ζώνη, και της υπάρχουσας υποδομής,
  • να προωθήσει την αριστεία σε όλη τη χώρα, σε γνώσεις, μεθόδους και εκπαίδευση, με βάση την επιστημονική και διεπιστημονική έρευνα για την παράκτια ζώνη και
  • να προωθήσει την εφαρμογή των γνώσεων και των μεθόδων για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση της Παράκτιας Ζώνης και την αειφορική χρήση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης
Το Κοινό Πρόγραμμα Δράσεων στοχεύει στην προώθηση της πραγματοποίησης των στόχων του Δικτύου. Ως εκ τούτου, περιέχει δραστηριότητες όπως:
  • Συλλογή κι οργάνωση των επιστημονικών δεδομένων από υπάρχοντα μέσα και προγράμματα. Δυνατότητα παροχής χρήσιμης γνώσης και πληροφοριών προς τους ενδιαφερόμενους,
  • Αναγνώριση κι ιεράρχηση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές ακτές. Προσδιορισμός των αιτιών της σημερινής κατάστασης και πρόβλεψη των μελλοντικών επιπτώσεων
  • Αποτύπωση και περιγραφή της παράκτιας ζώνης με βάση τις φυσικές (γεωμορφολογικές, βιολογικές και χημικές) διεργασίες και το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο. Χαρακτηρισμός ή «σηματοδότηση» των ακτών ανάλογα με την οικολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονται ή την τάση υποβάθμισής τους
  • Διάλογος με τις βασικές κατηγορίες χρηστών και επαφή με τις περιφερειακές και τοπικές αρχές, ώστε να δημιουργηθεί μια σαφής εικόνα των ειδικών αναγκών και των προτεραιοτήτων της κάθε ακτής
  • Συγκερασμός των υφιστάμενων δεδομένων και απόψεων, με απώτερο στόχο την κατάθεση ολοκληρωμένης πρότασης για τη χάραξη ενιαίας εθνικής στρατηγικής που να ανταποκρίνεται στις ιδιαιτερότητες των ελληνικών ακτών
  • Σύνδεση με αντίστοιχα Ευρωπαϊκά Δίκτυα Παράκτιας Έρευνας και συμβολή στον καθορισμό μιας ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής για βελτίωση του περιβάλλοντος, της οικονομίας και της ποιότητας ζωής των τοπικών κοινωνιών
  • Ενημέρωση των πολιτών, επιστημονικής κοινότητας, των διοικητικών υπαλλήλων, των πολιτικών παραγόντων που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στην έρευνα, ανάπτυξη ή διαχείριση της παράκτιας ζώνης





HENCORE




ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ. save.pblogs.gr

http://etcetcetcetc.blogspot.com

          ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Το δικαίωμα για την προστασία της άγριας ζωής είναι υποχρέωση όλων μας και πρέπει να το απαιτήσουμε. Το κυνήγι δεν είναι αποδεκτό στη συνείδησή μας. Θεωρείται βάρβαρη και αντι-περιβαλλοντική ενέργεια. Επιδιώκουμε την συνολική απαγόρευσή του. Μέχρι να γίνει αυτό θα ζητάμε τα αυστηρότερα μέτρα σε συνεργασία με επιστημονικούς και οικολογικούς φορείς.

Η "ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙ-ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΛΟΜΠΙ ΤΩΝ ΚΥΝΗΓΩΝ" είναι μία οικολογική ενέργεια για την ενίσχυση του συνόλου των οικολογικών προσπαθειών στην Ελλάδα, οργανωμένων και μη. Με την παράλληλη υποστήριξη "πράσινων" ενεργειών και δράσεων για την προστασία του πλανήτη. Σταματώντας την εκμετάλλευση ακόμα και των κυνηγών για ψηφοθηρικούς σκοπούς υπουργών και κομμάτων.

Εκείνο που προσπαθούμε να θίξουμε και να χτυπήσουμε-με κάθε νόμιμο μέσο- είναι τις  ενέργειες ή την ηθελημένη αδράνεια κάποιων (πολιτικών ή μη δεν έχει σημασία), σε βάρος της οικολογίας και του περιβάλλοντος στη χώρα μας. Με αφορμή και κορυφή του παγόβουνου τις πρόσφατες κινήσεις και προτάσεις του κ. Κιλτίδη, από την Υπουργική του θέση, για μετατροπή των Κυνηγετικών Συλλόγων της χώρας σε Οικολογικές/ Περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Η Πρωτοβουλία συνεχίζει δυναμικά την προσπάθειά της. Καλώντας τους πάντες, κάθε συνειδητό πολίτη, ομάδα, σύλλογο, κόμμα για συστράτευση στις περαιτέρω ενέργειες.

ΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ ΜΑΣ Ή ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ. ΑΣ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΑΣ. ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΩ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

http://save.pblogs.gr 

Αφαλάτωση η λύση για την λειψυδρία των νησιών.!!!

Αφαλάτωση η λύση για την λειψυδρία των νησιών.

Είναι αληθινά συγκλονιστικό το γεγονός ότι το νερό, το «καύσιμο της ζωής», γίνεται όλο και πιο δυσεύρετο. Ίσως όμως είναι ακόμη πιο συγκλονιστικό το ότι η λύση σε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα μπορεί να είναι προφανής: πόσιμο νερό από τη θάλασσα. Τα αποτελέσματα από την πρώτη στον κόσμο πλωτή πλατφόρμα αφαλάτωσης που διαθέτει ανεμογεννήτρια, και η οποία λειτουργεί εδώ και χρόνια στην Ηρακλειά, είναι κάτι παραπάνω από ενθαρρυντικά.

Η ιδέα γεννήθηκε πριν από αρκετά χρόνια, και η πρόκληση που είχαν να αντιμετωπίσουν οι επιστήμονες ήταν η βελτίωση και εφαρμογή της τεχνολογίας. Ώστε, με οικολογικό τρόπο και χωρίς καμία επιβάρυνση στο περιβάλλον, να παράγεται πόσιμο νερό. Για να υλοποιηθεί το έργο, έπρεπε να ξεπεραστούν πολλά τεχνικά προβλήματα. Όπως όμως αποδείχτηκε στην πράξη, υπάρχει στην Ελλάδα η τεχνογνωσία για να υλοποιηθούν ιδέες που βασίζονται σε παγκόσμιες τεχνολογικές καινοτομίες. Αποστόλη της επιστημονικής ομάδας ήταν η κατασκευή και πιλοτική λειτουργία μιας μονάδας αφαλάτωσης που να ανταποκρίνεται στις παραπάνω προδιαγραφές. Το έργο εντάχθηκε στο επιχειρησιακό πρόγραμμα «ανταγωνιστικότητας» 2000-2006 και χρηματοδοτήθηκε από εθνικούς και κοινοτικούς πόρους, καθώς και ιδιωτικά κεφάλαια. Το καινοτόμο πρόγραμμα εκπονήθηκε από το πανεπιστήμιο αιγαίου, σε συνεργασία με 9 δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. Η κατασκευή της μονάδας κόστισε περίπου 1.000.000 ευρώ, ποσό το οποίο υπολογίζεται ότι θα μειωθεί στις 700.000 ευρώ για τις επόμενες μονάδες αφαλάτωσης.

Οι μελέτες των επιστημών, που άρχισαν στα τέλη του 2003, διήρκεσαν δυόμισι χρόνια. Η κατασκευή του συστήματος χρειάστηκε περίπου 6 μήνες, ενώ η παρακολούθηση της λειτουργίας του γίνεται συνεχώς τους τελευταίους 19 μήνες. Αρχικά, λειτούργησε δοκιμαστικά για 6 μήνες στον κόλπο της Ελευσίνας, όπου σε ένα ιδιαίτερα μολυσμένο θαλασσινό περιβάλλον, απέδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει άψογα, χωρίς τη χρήση χημικών. Στη συνεχεία, το σύστημα εγκαταστάθηκε στην Ηρακλειά, στις μικρές Κυκλάδες, όπου και λειτουργεί εδώ και 13 μήνες χωρίς κανένα πρόβλημα, παρά το γεγονός ότι επανειλημμένα έχει βρεθεί σε ακραίες καιρικές συνθήκες. Η κατασκευή, η οποία ζυγίζει 150 τόνους και καλύπτει έκταση μισού στρέμματος, έχει ύψος όσο μια δεκαώροφη πολυκατοικία και παράγει 70.000 λίτρα πόσιμου νερού το 24ωρό.


Κατασκευή και λειτουργία

Το έργο έχει να αντιμετωπίσει πολλούς περιοριστικούς παράγοντες. Έπρεπε, κατ' αρχήν, να μην επιβαρύνει καθόλου το περιβάλλον, αλλά και να μην υπάρξει επέμβαση στο νησιωτικό τοπίο με δρόμους, εγκαταστάσεις, καλώδια ρεύματος κλπ. Επίσης, το σύστημα αφαλάτωσης έπρεπε να έχει χαμηλό κόσμος κατασκευής και λειτουργίας, προκειμένου να μπορεί να εφαρμοστεί αργότερα και σε άλλα μέρη. Η πλωτή πλατφόρμα σχεδιαστικέ ώστε να παραμένει «ακίνητη» κάτω από τις πιο δύσκολες καιρικές συνθήκες (έχει αντέξει άνεμους 10 και 11 μποφόρ), ώστε να μπορεί να λειτουργεί η ανεμογεννήτρια, η οποία χρησιμοποιεί τις πιο προηγμένες τεχνολογικά συνιστώσες της παγκόσμιας αγοράς. Συγκεκριμένα, η πλωτή ανεμογεννήτρια παράγει ρεύμα το οποίο διοχετεύεται καταλλήλως, μέσω ειδικών συστημάτων μεταφοράς και μετατροπής ενέργειας, σε μια μονάδα αφαλάτωσης, η οποία μετατρέπει το θαλασσινό νερό σε πόσιμο υψηλής ποιότητας. Η όλη εγκατάσταση συνιστά ένα σύνθετο πλωτό ναυπήγημα.

Η πλωτή κατασκευή αποτελείται από τέσσερις περιφερειακούς κυλίνδρους πλωτήρες και έναν κεντρικό, που συνδέονται μεταξύ τους με κατάλληλο δικτύωμα, ώστε σε συνδυασμό με τη γεωμετρία της κατασκευής να ελαχιστοποιείται η επίδραση των κυμάτων. Μέσα στον κεντρικό πλωτήρα, που έχει τρεις ορόφους, είναι εγκατεστημένα όλα τα συστήματα. Δηλαδή, ένα «εργοστάσιο» αφαλάτωσης – που βασίζεται στη μέθοδο της αντίστροφης ώσμωσης και έχει την ικανότητα (στο πιλοτικό σύστημα) να παράγει νερό αρκετό για 300 άτομα -, το κέντρο έλεγχου του συστήματος, τα ηλεκτρολογικά/ηλεκτρονικά συστήματα, οι αυτοματισμοί (για τοπική και απομακρυσμένη λειτουργία) και τα υπόλοιπα βοηθητικά συστήματα, καθώς και τα συστήματα ασφάλειας. Πάνω στην πλωτή κατασκευή, εκτός από την ανεμογεννήτρια, υπάρχει και βοηθητικό φωτοβολταικό σύστημα, ως εναλλακτική πηγή ενέργειας.


Τεχνολογικές καινοτομίες και οφέλη

Για να μπορέσουν οι επιστήμονες να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις του συγκεκριμένου εγχειρήματος, ανέπτυξαν σημαντικές τεχνολογικές καινοτομίες, όπως:



  • σύζευξη πλωτού με ανεμογεννήτρια, δηλαδή ειδικός σχεδιασμός που επιτρέπει τη συνύπαρξη στη λειτουργία του πλωτού και της ανεμογεννήτριας.
  • Αυτόματο σύστημα για την παρακολούθηση και τον τηλεχειρισμό της μονάδας, χάρη στο οποίο η μονάδα λειτουργίας αυτόνομα και πλήρως αυτοματοποιημένα. Η δυνατότητα αυτή εξαλείφει την ανάγκη παρουσίας εξειδικευμένου προσωπικού στον τόπο παραγωγής, μειώνοντας σημαντικά το κόστος λειτουργίας.
  • Η μέθοδος παραγωγής πόσιμου νερού βασίζεται σε ένα σύστημα αφαλάτωσης θαλάσσιου ύδατος που αξιοποιεί ανανεώσιμες πήγες ενέργειας (ανεμογεννήτρια και φωτοβολταικό), με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον και με βέλτιστη απόδοση της μονάδας αφαλάτωσης.
  • Ο τρόπος λειτουργίας της μονάδας αφαλάτωσης έχει εξελιχθεί ώστε με μεταβλητή ισχύ (όσο περισσότερο φυσάει, τόσο περισσότερο νερό παράγεται) να πραγματοποιείται η μέγιστη δυνατή εξοικονομήσει ενέργειας. Ενώ, αξιοποιώντας τα αποτελέσματα της ερευνάς στην αντίστροφη ώσμωση, πετυχαίνουμε:
    • μείωση των φαινομένων οργανικών και ανόργανων επικαθίσεων στις μεμβράνες
    • αύξηση του βαθμού απόδοσης του κύκλου, μέσω της εφαρμογής νέων συστημάτων ανάκτησης ενέργειας
    • λειτουργία χωρίς χημική επεξεργασία του θαλασσινού νερού
    • 100% οικολογική λειτουργία, αφού το σύστημα δε χρησιμοποιεί καθόλου καύσιμα

Στα σημαντικά πλεονεκτήματα της κατασκευής περιλαμβάνεται, ασφαλώς, και το ότι κατασκευάζεται σε ναυπηγείο και ρυμουλκείται στον τόπο εγκατάστασης, ενώ εύκολα μπορεί να μεταφερθεί αλλού, ανάλογα με τις απαιτήσεις. Επίσης τα συστήματα ανάκτησης ενέργειας λειτουργούν σε συνθήκες μεταβλητής παροχής ισχύος, και, παρά τη μη χρήση χημικών, οι μεμβράνες αντίστροφης ώσμωσης δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα. Αυτό ανοίγει ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο όσον αφορά την εκμετάλλευση αιολικού δυναμικού στη θάλασσα.

Οι περιβαλλοντικοί κίνδυνοι από τη λειτουργία της μονάδας περιορίζονται ουσιαστικά στην απόθεση του αλμυρού νερού (ύστερα από την αφαλάτωση), η οποία γίνεται στο ανοικτό πέλαγος, μακριά από τις ακτές, και σε μικρές ποσότητες. Για την αντιμετώπιση, όμως, και αυτού του ζητήματος, σχεδιάζεται για τον επόμενο σταθμό – που προορίζεται πιθανότατα για την Αμοργό – να συνδυάζεται το αλμυρό νερό από την έξοδο της μονάδας με τα καυσαέρια της τοπικής μονάδας ΔΕΗ του νησιού. Ο στόχος είναι να δεσμεύεται το CO2 από τα καυσαέρια στο αλάτι του αλμυρού νερού, και από την ένωση αυτή να παράγεται νερό για άρδευση, καθώς και βιομηχανικό προϊόν σόδας, που θα πωλείται για την παραγωγή απορρυπαντικών και άλλων βιομηχανικών προϊόντων, χωρίς να απορρίπτεται τίποτα στη θάλασσα.


Διεθνής αναγνώριση και μελλοντικά σχέδια

«Τουλάχιστον για τα νησιά αυτή είναι η λύση στο πρόβλημα της λειψυδρίας. Το κόστος μεταφοράς νερού είναι τόσο υψηλό, που μια πλωτή οικολογική μονάδα αφαλάτωσης που παράγει 1.000.000 λίτρα/ημέρα κάνει απόσβεση του κόστους της σε 1,5 χρόνο, και μετά έχουμε για 20 χρόνια άφθονο νερό με ελάχιστο κόστος» δήλωσε  ο κ. Νικήτας Νικητάκος, πρόεδρος του τμήματος ναυτιλίας και επιχειρηματικών υπηρεσιών του πανεπιστήμιου αιγαίου.

Τόσο η σχεδίαση όσο και τα αποτελέσματα από τη λειτουργία της πλατφόρμας αφαλάτωσης έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις σε εθνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο. Το έργο έχει κερδίσει το βραβείο Lloyd's για καινοτόμο ναυτική κατασκευή. Επίσης, τον περασμένο Φεβρουάριο, το πανεπιστήμιο αιγαίου απέσπασε το βραβείο ευρωπαϊκού διαγωνισμού καινοτομίας «RegioStars 2008», που αφορά πρωτοποριακά περιφερειακά σχέδια, τα οποία προάγουν τη βιώσιμη ανάπτυξη και προωθούν την ανάπτυξη των περιφερειακών οικονομιών. Ήδη η ευρωπαϊκή ένωση, σε συνεργασία με το ισπανικό κράτος, έχει εκπονήσει μελέτη για την εφαρμογή της τεχνολογίας αυτής στην Ισπανία – που αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα λειψυδρίας.

Ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί από πολλές χώρες, είτε μέσω των πρεσβειών τους είτε απευθείας, από επαφές που έχουν κάνει αρμόδιοι παράγοντες, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει εκφραστεί από την Κύπρο και τις ΗΠΑ. Επίσης, η ελληνική πολιτεία έχει εκφράσει τη διάθεση να υποστηρίξει την εφαρμογή και εξέλιξη αυτής της οικολογικής λύσης, και το υπουργείο ανάπτυξης επεξεργάζεται σχέδιο χρηματοδότησης παρομοίων μονάδων, σε κάθε μικρό νησί της Ελλάδας. Για το σκοπό αυτό, υπάρχει ήδη συνεργασία με εκπρόσωπους της Ευρωπαϊκής επιτροπής στις Βρυξέλλες. «Η επιτυχία του συστήματος ξεπέρασε τις αρχικές μας προσδοκίες» λέει ο κ. Νικητάκος, σημειώνοντας παράλληλα ότι οι επόμενοι στόχοι της επιστημονικής ομάδας είναι «η κατασκευή μιας μεγάλης μονάδας, με παραγωγή 1.000.000 λίτρων/ημέρα, η δημιουργία μεγάλων πλωτών αιολικών συστημάτων για παραγωγή ενέργειας και, στη συνεχεία, η κατασκευή πλωτών αιολικών πάρκων».

- Συμβουλές για εξοικονόμηση ενέργειας !

Συμβουλές για εξοικονόμηση ενέργειας

Αυτές είναι οι βασικότερες συμβουλές για την εξοικονόμηση ενέργειας.

1. Κλείνουμε την τηλεόραση, το στερεοφωνικό, και γενικά όλες τις ηλεκτρικές συσκευές από τον κεντρικό διακόπτη (δεν τις αφήνουμε σε κατάσταση stand by). Αν το κάνουμε αυτό θα έχουμε ετήσια εξοικονόμηση περίπου 30 € από τους λογαριασμούς του ρεύματος και μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 300 κιλά.

2. Αλλάζουμε τις λάμπες πυρακτώσεως στο χώρο μας με λάμπες εξοικονόμησης. Έχω αλλάξει ή θα αλλάξω άμεσα, πόσες λάμπες; (Επιλέξτε από την κάτω λίστα)

3. Όταν αγοράζουμε νέες ηλεκτρικές συσκευές, επιλέγουμε υψηλή ενεργειακή κλάση (Α++, Α+, Α). Αν έπιλέξουμε ψυγείο υψηλής ενεργειακής κλάσης τότε έχουμε ετήσια εξοικονόμηση 25 € και μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 25 κιλά. Αν επιλέξουμε πλυντήριο υψηλής ενεργειακής κλάσης ετήσια εξοικονόμηση 3 € και μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 30 κιλά

4. Τοποθετούμε στην ταράτσα μας ένα φωτοβολταϊκό σύστημα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Αν το κάνουμε τότε θα έχουμε ετήσια απόδοση περίπου 500 – 700 € και μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 1,1 – 1,4 τόνους.

5. Τοποθετούμε ηλιακό θερμοσίφωνα. Αν το κάνουμε τότε θα έχουμε εξοικονόμηση τουλάχιστον 150 € το χρόνο και 1,5 τόνων διοξειδίου του άνθρακα.

6. Μαγειρεύουμε έξυπνα, σε σκεύη που εφαρμόζουν στις εστίες με το καπάκι κλειστό. Δέκα λεπτά πριν ετοιμαστεί το φαγητό κλείνουμε το μάτι. Δεν ανοίγουμε άσκοπα την πόρτα του φούρνου. Αν η βάση του σκεύους είναι 1-2 εκατοστά μικρότερη από την εστία, σπαταλάμε 20 – 30% περισσότερη ενέργεια. Κάθε φορά που ανοίγουμε την πόρτα του φούρνου, χάνεται το 20% της θερμότητας.

7. Προτιμάμε φορητό υπολογιστή και επίπεδη οθόνη, σβήνουμε την οθόνη και κλείνουμε από τον κεντρικό διακόπτη τα περιφερειακά συστήματα όταν δεν τα χρησιμοποιούμε. Αν το κάνουμε θα έχουμε ετήσια εξοικονόμηση περίπου 15 - 20 € από τα περιφερειακά και μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 150 - 200 κιλά περίπου. Οι φορητοί υπολογιστές καταναλώνουν έως και 93% λιγότερη ενέργεια από τους σταθερούς.

8. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία πλύσης στο πλυντήριο ρούχων και πλένουμε μόνο όταν ο κάδος είναι γεμάτος. Αν το κάνουμε θα έχουμε εξοικονόμηση ενέργειας 30-50% ανά πλύση

9. Δεν "ξεχνάμε" τους φορτιστές στην πρίζα όταν δεν τους χρησιμοποιούμε. Κάθε φορτιστής που χρησιμοποιούμε (κινητού ή ασύρματου τηλεφώνου, διάφορων ηλεκτρικών συσκευών), ειδικά αν είναι παλαιού τύπου, μπορεί να μας κοστίζει 2-3 € το χρόνο και η χρήση του να συνεπάγεται την έκλυση 20-30 κιλών διοξειδίου του άνθρακα. Καλύτερα να τους βγάζουμε από την πρίζα

10. Το καλοκαίρι βάζουμε ανεμιστήρα για να δροσιστούμε και αποφεύγουμε τη χρήση κλιματιστικού. Μέσα σε 30 μόνο μέρες εξοικονομούμε περίπου 60 € και μειώνουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 600-700 κιλά

11. Η σωστή μόνωση του σπιτιού εξασφαλίζει δροσιά το καλοκαίρι και ζέστη το χειμώνα. Αποφεύγουμε έτσι τη χρήση ηλεκτρικού καλοριφέρ ή σόμπας. Αν τοποθετήσουμε διπλά τζάμια εξοικονομούμε 10% στο λογαριασμό της θέρμανσης. Αν επιπλέον αυτά έχουν θερμοδιακοπή χαμηλής εκπομπής, η εξοικονόμηση φτάνει το 20 – 30%

[Πηγή]

Το Πράσινο Όραμα για μια κοινωνική Ευρώπη !

Το Πράσινο Όραμα για μια κοινωνική Ευρώπη   Οι στόχοι του συνεδρίου των Ευρωπαίων Πράσινων

Στον "Πράσινο" και διαπολιτισμικό Δήμο του Παρισιού Montreuil, όπου η δήμαρχος Dominique Voynet, στέλεχος των Γάλλων Πράσινων, φιλοξένησε τους Ευρωπαίους συνάδελφους της, ολοκλήρωσαν την Κυριακή 12 Οκτωβρίου οι Πράσινοι το συνέδριό τους.
Οι Έλληνες Οικολόγοι Πράσινοι, ιδρυτικό μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, συμμετείχαν στις διαδικασίες με οκταμελή αντιπροσωπεία αποτελούμενη από τους: 
Τάσο Κρομμύδα, Μελίτα Γκουρτζογιάννη, Κάτια Λεμπέση, Λενιώ Μυριβήλη, Φίλιππο Δραγούμη, Γιάννη Τσιρώνη και Παναγιώτη Λογγινίδη.
Το συνέδριο συζήτησε το σχεδιασμό της κοινής ευρωπαϊκής καμπάνιας με τον τίτλο 
"Μια Πράσινη Συμφωνία για την Ευρώπη"όλων των κομμάτων - μελών, που θα κινηθεί σε τρεις κύριους άξονες:
· Περιβάλλον / Κλιματική Αλλαγή / Ενεργειακή Επανάσταση
· Κοινωνική Ευρώπη / Εργασιακά δικαιώματα/ Ισότητα/ Εξάλειψη της Φτώχειας
· Δημοκρατία/ Ανθρώπινα Δικαιώματα / Δίκαιο Εμπόριο/ Ειρήνη
Κεντρικός στόχος των Ευρωπαίων Πράσινων είναι η γεφύρωση οικονομικών και κοινωνικών χασμάτων μέσα στην Ευρώπη, η υγεία του περιβάλλοντος, της οικονομίας και της δημοκρατίας που πρέπει να ενισχυθεί στους θεσμούς της ΕΕ με περισσότερη συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις και ταυτόχρονα κοινά δημοψηφίσματα για τα σημαντικά θέματα. Βλέπουν την Ευρώπη ως ένα πολύτιμο εργαλείο για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και την Ισότητα.
Προτείνεται, μετά την αποτυχία της συνθήκης της Λισσαβώνας, να προωθηθεί μια νέα συμφωνία, με αποκλειστικό στόχο τον εκδημοκρατισμό των θεσμών της ΕΕ.
Από τα πιο σημαντικά κείμενα που ψηφίστηκαν είναι 
"Το Πράσινο Όραμα για μια κοινωνική Ευρώπη", που ζητάει την ενίσχυση των κοινωνικών παροχών και των εργασιακών δικαιωμάτων στην Ευρώπη, που σήμερα γίνονται όλο και πιο άνισα, με αποτέλεσμα είτε την επικράτηση των διάφορων λόμπυ είτε την εκμετάλλευση των κοινωνικών ανισοτήτων για οικονομικό όφελος. Η Πράσινοι ζητούν την εξάλειψη της φτώχειας, με την καθιέρωση ενός ελάχιστου εισοδήματος, πάνω από τα όρια της φτώχιας για όλους τους πολίτες. Ακόμη, επιζητούν σοβαρές βελτιώσεις στην Παιδεία, τόσο στο περιεχόμενο όσο και στην ανάγκη να είναι δωρεάν σε όλα τα επίπεδα.
Κεντρικό, βέβαια, θέμα του συνεδρίου υπήρξε και η τρέχουσα οικονομική κρίση. Τα αναπόφευκτα μέτρα κρατικής "σωτηρίας" της πιστωτικής κρίσης, που εν τέλει βγαίνουν από τις τσέπες των φορολογούμενων, θα πρέπει να συνοδεύονται από τις ανάλογες ρυθμίσεις προς όφελος των πολιτών αλλά και στροφή της οικονομίας προς τη βιωσιμότητα, εφόσον ένα μέρος της κρίσης οφείλεται στο πραγματικό ζήτημα ότι η εποχή του φτηνού πετρελαίου έχει πλέον, λόγω αύξησης της ζήτησης παρέλθει και αν δεν γίνουν οι ανάλογες προσαρμογές η κρίση δεν θα έχει τέλος. 
Στα "τοξικά" τραπεζικά προϊόντα, οι Πράσινοι αντιτάσσουν την εξάλειψη των ανισοτήτων στη φορολόγηση, τη διαφάνεια του τραπεζικού συστήματος, την αναδιανομή των εισοδημάτων και την προσεκτική διαχείριση της εποχής μας, της εποχής που το φτηνό πετρέλαιο τελείωσε. Αδυνατούν να κατανοήσουν πώς μερικοί πολιτικοί ακόμη επιμένουν ότι η αγορά θα αυτορυθμιστεί και πως ο πλουτισμός των ολίγων θα ωφελήσει το σύνολο και θα "στάξει" ρευστό προς τους πολίτες.

Το μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα...

Το μεγαλύτερο πολιτικό έγκλημα...

Η κρατική χρηματοδότηση των Τραπεζών
.
Γράφει ο Χρήστος Λουτράδης
.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πολιτικό θράσος, πιο τρανταχτή ένδειξη για την σαπίλα και την οσφυοκαμψία του πολιτικού μας συστήματος και της Νέας Διακυβέρνησης από την απόφαση του Υπουργού Οικονομίας να διατεθούν 28 Δισ. EURO  για την σωτηρία της πιο ληστρικής και κυνικής μορφής καπιταλισμού που δεν είναι άλλη από τις τράπεζες.
Αν το Βατοπέδι και η Siemens έχουν χαρακτηριστεί ως τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης η χτεσινή απόφαση είναι από τα σημαντικότερα πολιτικά εγκλήματα της μεταπολίτευσης. Πολιτικό έγκλημα που αν δεν εμπεριέχει τον δόλο , τους καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνους.
Καταδικάζουν στην αφάνεια το κράτος πρόνοιας για να εξυπηρετήσουν τους συνδαιτυμόνες τους στα Gala και στις δεξιώσεις τους. Καταδικάζουν σε οικονομική δυσπραγία τον πολίτη για να χρηματοδοτήσουν έστω και εμμέσως την προεκλογική τους περίοδο.Καταδικάζουν ένα ήδη αρτιοσκληρωτικό και ασθενές κράτος πρόνοιας να λειτουργεί με δανεικά την ίδια στιγμή που καθιστούν τις τράπεζες τις πιο ισχυρά κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις. Σε περιόδους κρίσης όλοι διαλέγουν με ποιους πάνε και ποιους θα έχουν απέναντι. Η κυβέρνηση χθες επέλεξε.
Η αξιωματική αντιπολίτευση και οι λαλίστατοι κατά τα άλλα βουλευτές τους γιατί κωφεύουν;
------------------------------

- Οικομουσείο "Κουριτία οδός"

Αγαπητοί φίλοι
Το Οικομουσείο Αγροτικής ζωής ορεινής Ρεθύμνης πραγματοποίησε
συνέδριο ολοκλήρωσης πιλοτικής δράσης 2006-2008 και παράπλευρες πολιτιστικές δράσεις στην αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων "αποθήκη πολιτισμού" στο Μελιδόνι δήμου Γεροποτάμου στον νομό Ρεθύμνης, από τις 9 έως και 13 Οκτωβρίου 2008.
Παρεβρέθηκαν ο Κ.Ιωσήφ Βεντούρας, εκπρόσωπος Κρήτης, η Δριμισκιανάκη Στέλλα εκπαιδευτικός φίλος των Ο.Π. και η γράφουσα, μέλος των Ο.Π.
Εγινε παρουσίαση της εργασίας-μελέτης-υλοποίησης δράσεων διακεκριμένων επιστημόνων Ελλάδας, Κύπρου, Ιορδανίας και Τουρκίας , με παρόντες και ομιλιτές την Περιφέρεια Κρήτης,την Νομαρχία Ρεθύμνης, των 4 δήμων που συμμετέχουν στο πρόγραμμα, την Δημοτική επιτροπή περιβάλλοντος του Δήμου Ηρακλείου κ.α.
Μας δόθηκε το βήμα για να εκφράσουμε τις απόψεις μας για το όλο εγχείρημα και αναφέρθηκε ότι είμασταν οι μόνοι εκπρόσωποι Κομμάτων που παρεβρέθησαν.

Οφείλω να σας πω με λίγα λόγια τι εστί οικομουσείο και Κουρητία Οδός. Δανείζομαι την περιγραφή όπως παρουσιάζεται από τους φορείς υλοποίησης του προγράμματος.
"Το μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό τοπίο στις βορειοδυτικές υπώρειες του Ψηλορείτη αποτελεί την περιοχή ανάπτυξης του Οικομουσείου Αγροτικής Ζωής Ορεινής Ρεθύμνης.
Το οικομουσείο είναι ένα σύνολο επισκέψιμων χώρων με την οργάνωση τοπικών δικτύων που εξασφαλίζουν τη διάχυση της γνώσης για την κατανόηση της πολιτιστικής κληρονομιάς των ανθρώπων και την ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας των τόπων τους.
Η έννοια του οικομουσείου είναι η πρόταση για τη δημιουργία ενός μόνιμου φορέα με μουσειακή διάρθρωση και τη μορφή πολιτιστικού εργαστηρίου ως κέντρου τεκμηρίωσης, έρευνας, διαμόρφωσης εκπαιδευτικών ή επιμορφωτικών προγραμμάτων και επιστημονικών προτάσεων για την προώθηση μιας βιωματικής σχέσης με την πολιτιστική κληρονομιά.
Η ίδρυση και λειτουργία του Οικομουσείου «Κουρητία Οδός» στοχεύει επιπλέον στην υποστήριξη ενός ήπιου τουρισμού (αγροτουρισμού -οικοτουρισμού - πολιτιστικού), με βάση την αγροτική ζωή και την αγροτική παραγωγή και σεβασμό στον ιδιαίτερο χαρακτήρα των οικισμών που συμμετέχουν στον φορέα.
Το Οικομουσείο Αγροτικής Ζωής Ορεινής Ρεθύμνης δομείται πάνω σε μία νοητή θεματική διαδρομή σημαντικών τόπων που με την ονομασία Κουρητία οδός περιγράφει μια περιοχή με ομοιογενή στοιχεία και χαρακτηριστικά από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα.
Το οικομουσείο «Κουρητία οδός» έχει σχεδιάσει την ομώνυμη νοητή θεματική διαδρομή, σε σημαντικούς τόπους της ευρύτερης περιοχής, που έχουν ομοιογενή χαρακτηριστικά από την αρχαιότητα ως τις μέρες μας. Οι εμπειρίες, τα τοπία και τα αξιοθέατα, που μπορεί κανείς να χαρεί σε αυτή τη διαδρομή είναι πρακτικά απεριόριστα:
Μια διαδρομή από το Πάνορμο, Αχλαδές, Μελιδόνι με το ιστορικό σπήλαιο του, τα Τζανακιανά με έδρα του οικομουσείου στο σπίτι των Κουρήτων και τον μινωικό τάφο, τις Μαργαρίτες διεθνές κέντρο κεραμικής, την Ελεύθερνα με την νεκρόπολη που χρονολογείται από το 3000 π.χ. έως τον 8ο αιώνα μ.χ., το Μοναστηράκι με το μινωικό ανάκτορο, την Βισταγή και το Αποδούλου με τον μινωικό οικισμό 2000-1.700 π.Χρ. είναι μια καταπληκτική διαδρομή για να γνωρίσουμε και να δούμε τον τόπο από το τότε στο σήμερα.
Η ίδρυση και λειτουργία του Οικομουσείου στοχεύει επιπλέον στην υποστήριξη ενός ήπιου τουρισμού (αγροτουρισμός, οικοτουρισμός, πολιτιστικός τουρισμός) με βάση την αγροτική ζωή και την αγροτική παραγωγή και σεβασμό στον ιδιαίτερο χαρακτήρα των οικισμών που συμμετέχουν στο φορέα."    Χρυσουλάκη Αγγέλα
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~

ΤΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΟΥΙΖ !


Τα ξέρετε όλα για το περιβάλλον, ή μήπως νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα; Πόσο παρακολουθείτε το οικολογικό ζήτημα; Πιστεύετε πως είστε περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένος; Εάν ναι, τότε ήρθε η ώρα να το αποδείξετε. Οι δημοσιογράφοι του SKAI.gr επιλέγουν μερικά από τα πιο σημαντικά δημοσιεύματα του ιστότοπου για το περιβάλλον και σας παρουσιάζουν ένα διασκεδαστικό, αλλά προπαντός ενημερωτικό ιντερνετικό τρίβιαλ για να "φρεσκάρετε" τη μνήμη σας.Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να παίξετε το κουίζ. Απαντήστε σε επτά ερωτήσεις και βαθμολογείστε τον εαυτό σας από το 1-7. Και μη φοβάστε.... η βαθμολογία είναι μυστική! 
 Καλή διασκέδαση. 

Λύση τα "πράσινα συστήματα" !

  • Λύση τα "πράσινα συστήματα"


Υπολογίζεται ότι αποφέρουν την απόσβεση της αρχικής επένδυσης σε διάστημα πέντε με 10 ετών

Υπολογίζεται ότι αποφέρουν την απόσβεση της αρχικής επένδυσης σε διάστημα πέντε με 10 ετών

Το ενδιαφέρον όλο και περισσότερων καταναλωτών φαίνεται να συγκεντρώνουν τα πράσινα συστήματα που προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. 

Συστήματα όπως η γεωθερμία, ο ηλιακός κλιματισμός και τα ενεργειακά τζάκια, υπόσχονται μέχρι και 70% εξοικονόμηση χρημάτων για θέρμανση το χειμώνα αλλά και ψύξη το καλοκαίρι. 

Πράσινα συστήματα θέρμανσης

Παρότι το κόστος απόκτησης τους είναι 25-30% μεγαλύτερο από το κόστος ανάλογων συμβατικών συστημάτων, υπολογίζεται ότι αποφέρουν την απόσβεση της αρχικής επένδυσης σε διάστημα πέντε με 10 ετών. 

Υπολογίζεται ότι κατά την ψύξη επιτυγχάνεται οικονομία έως και 50% σε σχέση με την κατανάλωση ρεύματος από κλιματιστικά και έως και 70% κατά τη θέρμανση. 

Ιδιαίτερα οικονομικά ως προς τη λειτουργία τους θεωρούνται και τα ενεργειακά τζάκια. Λειτουργούν είτε με νερό που θερμαίνεται είτε με κυκλοφορία αέρα και μπορούν να θερμάνουν έως και 200 τμ. 

Υπολογίζεται ότι επιτυγχάνεται οικονομία έως και 60% 

Ο ηλιακός κλιματισμός επιτυγχάνει οικονομία έως και 70%.

Η Ελλάδα παραμένει εκτός μηχανισμών του Κιότο !!!

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_09/10/2008_251556

Αυτό που μπορεί να κάνει επαρκώς η Αλβανία και η Ζάμπια (η πρώτη και η τελευταία χώρα της λίστας του ΟΗΕ με τις χώρες που συμμετέχουν) ΔΕΝ μπορεί να το κάνει η Ελλάδα, μια χώρα που οργάνωσε με επιτυχία Ολυμπιακούς Αγώνες και η οποία ανήκει στην …Ευρωζώνη!

Πώς εξαρτάται από Εσένα η αλλαγή του κλίματος;

Τον τόπο μας, εμείς οι Ελληνες, δεν τον αγαπούμε

Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ*

Από την αδιαφορία και τη σιωπή, όσον αφορά το περιβάλλον, η χώρα μας έχει περάσει σε ένα επίπεδο γενικευμένης φλυαρίας. Η σημασία του υπογραμμίζεται παντού: σε λόγους πολιτικών και σε εκδηλώσεις κοινωνικές, στις τηλεοπτικές εκπομπές και σε δημοσιεύματα των εφημερίδων. Μεγάλες εταιρίες, τράπεζες και οργανισμοί ανακηρύσσονται υπέρμαχοι του περιβάλλοντος, ενώ τα δεινά που μας επιφυλάσσει το μέλλον περιγράφονται από όλους με μελανά χρώματα. Δεν αμφισβητείται ότι το καινοφανές αυτό ενδιαφέρον δημιουργεί κάποιες νέες προοπτικές.
Οπως όμως παρατήρησε από παλιά ο Θουκυδίδης, οι Ελληνες είμαστε «θεατές των λόγων και ακροατές των έργων». Η πικρή αυτή διαπίστωση δεν εξαιρεί τα προβλήματα του περιβάλλοντος και κάνει τον δρόμο δύσβατο και μακρύ.

Σε αυτόν ακριβώς τον δρόμο αναφέρονται οι υπαινιγμοί που ακολουθούν. Ο προσεκτικός αναγνώστης καλείται να τους συμπληρώσει -ή να προσθέσει άλλους.

Υπαινιγμός πρώτος: Η ελληνική ιδιαιτερότητα.

Την Ελλάδα χαρακτηρίζει η ποικιλία του τοπίου και μια απέραντη φυσική ομορφιά, που συνυπάρχουν με τα διάσπαρτα μνημεία σπουδαίων πολιτισμών.
Ενα ήπιο κλίμα και η διαύγεια του φωτός συνοδεύουν τα χαρακτηριστικά αυτά, και καθιστούν τη χώρα μας μοναδική. Η ελληνική ιδιαιτερότητα προκαλεί συνήθως ανέξοδους ύμνους ή και εθνικιστικές εξάρσεις. Θα έπρεπε όμως πρώτιστα να οδηγεί στην αυτοκριτική: Διότι καμιά και πάλι χώρα δεν δείχνει τόσο λίγο σεβασμό, τέτοια στάση ανεύθυνη απέναντι σε όσα της χάρισε η φύση και η Τέχνη των ανθρώπων. Φαίνεται ότι τον τόπο μας, εμείς οι Ελληνες, δεν τον αγαπούμε. Δεν χάνουμε βέβαια ευκαιρία να υμνούμε τις ομορφιές του, να τονίζουμε τις πολλές του χάρες. Λίγοι όμως μόνον, άξιοι και εκλεκτοί, έκαναν τους ύμνους αυτούς στάση ζωής, και δεν αλλάζουν την εικόνα: ότι τον τόπο μας, εμείς οι Ελληνες δεν τον αγαπούμε. Αρκούμαστε στα «ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα» ενώ η αλήθεια είναι άλλη και πληγώνει. Τον τόπο μας, εμείς οι Ελληνες, τον θεωρούμε στρέμματα προς εκμετάλλευση, δάση προς οικοπεδοποίηση, ακρογιαλιές προς ίδιον όφελος. Η ελληνική ιδιαιτερότητα αποκτά έτσι και την αντίστροφη, οδυνηρή της όψη.

Υπαινιγμός δεύτερος: Τα εθνικά μας χαρακτηριστικά.

Υπάρχουν ορισμένα εθνικά χαρακτηριστικά, που αποτυπώνονται σε όλο το φάσμα των ελληνικών προβλημάτων. Δεν βρίσκονται, βέβαια, όπως και οι αρετές μας, σε κάποιο DNA της φυλής. Οφείλονται αντίθετα στις ιστορικές μας ασυνέχειες και στην έλλειψη ουσιαστικής παιδείας. Πρώτο και κύριο ανάμεσα τους είναι ότι ως υπεύθυνους δείχνουμε πάντοτε όλους τους άλλους. Έτσι, για τα σκουπίδια ή τη ρύπανση των ακτών, ποτέ δεν φταίει η δική μας αγωγή, μήτε η καταναλωτική μας βουλιμία. Πάντοτε κάποιοι άλλοι. Μας χαρακτηρίζει επίσης -η δεύτερη επισήμανση- το θράσος της άγνοιας. Λίγο μετρά στη χώρα μας η γνώμη του επιστήμονα, του σοβαρού μελετητή. Τον τόνο δίδουν οι κραυγές στα τηλεοπτικά παράθυρα, οι πολιτικάντηδες του συρμού, οι εκπρόσωποι αγνώστων οργανώσεων. Τρίτο, τέλος, εθνικό χαρακτηριστικό είναι η ιερότητα της δικής μας επικράτειας, ποτέ εκείνης των γειτόνων. Η εγκατάσταση ενός βιολογικού καθαρισμού, για παράδειγμα, προσκρούει συνήθως σε ατέρμονες αντιδράσεις. Ενας ιδιότυπος τοπικός εθνικισμός -συχνά στο όνομα του περιβάλλοντος- υπερισχύει της λογικής και των πιεστικών μας αναγκών.

Υπαινιγμός τρίτος: Ο οικοδομικός αναρχισμός.

Το φαινόμενο έχει πολλαπλές αιτίες, ορατά όμως και καταστροφικά αποτελέσματα. Η Ελλάδα κτίζεται εική και ως έτυχε, άναρχα, χωρίς υποδομές, χωρίς μέτρο. Η αυθαίρετη δόμηση, που αποτελεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία και πρακτική, ανθεί πάντοτε και τονίζει την πολεοδομική ασχήμια της χώρας. Οι μεγάλες πόλεις έμειναν έτσι χωρίς ανάσα και αισθητική. Το Κακό όμως μετανάστευσε παντού, ακόμα και στα περιούσια νησιά μας. Εκεί, μια έξοχη λαϊκή αρχιτεκτονική δίδαξε το μέτρο και έπλασε αριστουργήματα. Σήμερα ωστόσο, η δόμηση επεκτείνεται σε παραλίες και πλαγιές, ισοπεδώνει την ιδιαιτερότητα του τοπίου, αυθαδιάζει απέναντι στο περιβάλλον και τις ίδιες τις ανάγκες του ανθρώπου. Τα ελληνικά νησιά, που ύμνησαν οι ποιητές και οι θαλασσοπόροι, οδηγούνται έτσι -υπό την πίεση και ενός μαζικού τουρισμού- στην ριζική αλλοίωση της υφής και της αισθητικής τους. Τον τόπο ή τα νησιά μας, φαίνεται ότι εμείς οι Ελληνες δεν τα αγαπήσαμε ποτέ. Ισως γι' αυτό πέρα από τους ύμνους -για τα νησιά μας ή τον τόπο- τα σημάδια ενός αδιέξοδου μέλλοντος είναι ήδη ορατά.

Υπαινιγμός τέταρτος: Τουρισμός, μια εκφυλιστική απειλή.

Υπάρχει μια ανάλγητη αλλοίωση του ελληνικού περιβάλλοντος, που συντελείται σιωπηλά, ύπουλα, χωρίς πομπώδεις καταγγελίες. Είναι ο τουριστικός μας εκχυδαϊσμός. Ως επιδημία απαξιώνει τη μια, μετά την άλλη, γωνιά της πατρίδας, εξουθενώνει τοπία και ανθρώπους.

Βασική αιτία του φαινομένου υπήρξε η αλόγιστη επιδίωξη του αριθμού, σε βάρος της ποιότητας. Ετσι, υπό τον μανδύα της τουριστικής «αναπτύξεως», τοπία μοναδικά ενταφιάζονται στο μπετόν και την ασχήμια, παραλίες ολόκληρες παραδίδονται στην ευτέλεια και το κέρδος. Οσο για τους «τουρίστες», λίγοι ενδιαφέρονται για την ελληνική ιδιαιτερότητα.
Είναι μάζες μετακινούμενες, που ψάχνουν τον πλαστικό ήλιο και τη φτήνια, ενώ προσθέτουν το δικό τους άχρωμο βλέμμα στις ήδη άχρωμες τουριστικές περιοχές.

Καλούνται ωστόσο, όπως λέει η διαφήμιση, να ζήσουν τον «μύθο της Ελλάδας». Η Ελλάδα ζει και αυτή τον μύθο της. Μόνον που ο μύθος έχει ξεθωριάσει και η ευλογία μετατρέπεται σε εφιάλτη: Το τουριστικό «εισόδημα» δεν ακολουθεί την ίδια αυξητική πορεία, η φθηνή μαζικότητα οδηγεί διαρκώς και καινούργιες περιοχές στην απαξίωση, τα βραχιόλια της ντροπής πολλαπλασιάζονται. Τους καλοκαιρινούς μήνες επικρατεί η ασυδοσία, η ηχητική βουή και ο υπερπληθυσμός. Το χειμώνα, αντίθετα, τα ίδια τοπία μοιάζουν βομβαρδισμένα, έρημα από ζωή και πραγματικές προοπτικές. Το είδος της τουριστικής μας «ανάπτυξης» δείχνει, περισσότερο ίσως από οτιδήποτε άλλο, ότι τον τόπο μας δεν τον αγαπούμε. Η φρικτή αυτή υποψία -ότι εμείς οι Ελληνες, τον τόπο μας δεν τον αγαπούμε- παγώνει τον νού και την ψυχή, και αναζητεί τις ερμηνείες και την αιτία της.

Υπαινιγμός πέμπτος: Τα δεινά και η εκδίκηση της θάλασσας.

Παρά τα μέτρα, που εξαγγέλλονται ή σχεδιάζονται κατά καιρούς, ολόκληρη η Μεσόγειος θάλασσα φαίνεται να απειλείται. Τα στοιχεία που αφορούν τα αστικά λύματα και τους ρύπους, τα πετρελαιοειδή ή το όργωμα των βυθών, δεν αφήνουν αμφιβολίες· και προοιωνίζονται για τη Μεσόγειο τη μοίρα, μοίρα οδυνηρή για το λαμπρό της παρελθόν, μιας Νεκρής Θάλασσας. Τούτο θα έχει διαστάσεις που ξεπερνούν τα όρια του θαλάσσιου οικοσυστήματος. 
«Τι είναι η Μεσόγειος;», ρωτά ο F. Braudel. «Είναι χίλια πράγματα μαζί. Δεν είναι ένα μόνο τοπίο, αλλά αμέτρητα τοπία. Δεν είναι μια θάλασσα, αλλά διαδοχή θαλασσών. Δεν είναι ένας πολιτισμός, αλλά πολιτισμοί που συσσωρεύονται ο ένας πάνω στον άλλο».

Το προαιώνιο αυτό μεσογειακό «ύφος», το θαυμαστό όσο και ζωογόνο, βρίσκει την αποθέωσή του στις ελληνικές θάλασσες και ακτές, με τις ελιές και τους αμπελώνες να κατηφορίζουν. Ενώ όμως έπρεπε να συνεγείρει όλους μας στην προστασία του, η ανθρωπογενής βαρβαρότητα, που φθάνει από τη στεριά ή τα καράβια, παρουσιάζει στην Ελλάδα ιδιαίτερες επιδόσεις. Το θαύμα του Αιγαίου ή το Ιόνιο πέλαγος, οι απέραντες ελληνικές ακτές και τα συμπλέγματα των νησιών, βρίσκονται σε πολλαπλή ομηρία. Εκτεταμένες πηγές ρύπανσης, δυναμίτιδα και παράνομες τράτες, πετρέλαια και ρύποι κάθε λογής από τα πλοία, σκουπίδια στις ακτές και στις ψυχές μας. Στον βυθό των θαλασσών απεικονίζεται η ανευθυνότητα και η βουλιμία μας: λογής μπουκάλια και πλαστικά, που χρειάζονται δεκαετίες για να αποδομηθούν· ενώ μια θολή υφή δεσπόζει συχνά εκεί που κάποτε έλαμπε το διάφανο νερό και τα μαγικά του χρώματα. Με έναν συμβολικό τρόπο, ο βυθός των ελληνικών θαλασσών αναπαριστά την ίδια την ελληνική πραγματικότητα.

Υπαινιγμός έκτος: Η ανθρώπινη διάσταση της οικολογίας.

Η ποιότητα του περιβάλλοντος εκφράζεται συνήθως με μετρήσιμα μεγέθη: τη ρύπανση του εδάφους ή των θαλασσών, το ποσοστό διοξειδίου του άνθρακος στην ατμόσφαιρα, τα στρέμματα του δάσους που καίγονται. Η περιβαλλοντική όμως κρίση είναι, σε πρωτογενές επίπεδο, κρίση του σύγχρονου πολιτισμού και των αξιών του. Αυτό που χρειάζεται συνεπώς, είναι να αμφισβητηθεί η ίδια η έννοια της προόδου και η μονομέρεια της πρακτικής της. Διότι η πρόοδος, μέχρι τώρα, σχεδόν ταυτίζεται με τα καταναλωτικά αγαθά και τη βελτίωση των οικονομικών παραμέτρων. Ελάχιστα αναφέρεται σε ποιοτικές παραμέτρους, στην αρμονική ισορροπία του ανθρώπου με το περιβάλλον του, στην ανάγκη του να υπάρξει με τη φύση και τους άλλους. Η ανθρώπινη διάσταση της οικολογίας την ανυψώνει, λοιπόν, πέρα από τη λογική των αριθμών και της προσδίδει έναν χαρακτήρα βαθύτερο. Η μέτρηση των παραμέτρων, που δείχνουν την αλλοίωση στη φύση και στις θάλασσες μας, δεν απεικονίζει μόνον μια πραγματικότητα. Αντικατοπτρίζει επίσης την αλλοίωση της ψυχής και τις επίπλαστες ανάγκες μας.

Υπαινιγμός έβδομος: Η πυραμίδα των ευθυνών και η ανατροπή της.

Οι ευθύνες για την περιβαλλοντική υποβάθμιση της χώρας απεικονίζονται με ενάργεια στο σχήμα μιας πυραμίδας. Η πυραμίδα αυτή μπορεί, ανάλογα με την περίπτωση, να αλλάζει λίγο τις γωνίες ή να προεκτείνει τη βάση της, παραμένει όμως πάντοτε μια πυραμίδα. Στην κορυφή της βρίσκεται η πολιτική εξουσία. Διότι η κυβέρνηση και ο εκάστοτε πρωθυπουργός δίδουν
τον τόνο, αυτοί νομοθετούν ή ανέχονται τον κατήφορο. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο, ότι ενώ η χώρα μας έχει αλλού αναμφισβήτητα επιτεύγματα, που ανακλούν και στην πολιτική ηγεσία της, δεν έχει καταγραφεί ένας πρόεδρος της κυβερνήσεως, ένας έστω ισχυρός υπουργός, που να άφησε το στίγμα του στην προστασία του περιβάλλοντος. Δεν είναι λοιπόν περίεργο
ότι, στο αμέσως επόμενο επίπεδο των ευθυνών, συνωστίζονται οι κήρυκες μιας ψευδεπίγραφης ανάπτυξης: συμφέροντα μεγάλα και μικρότερα, επιχειρηματίες και δήθεν επενδυτές, πολιτικά πρόσωπα που ανήκουν στην εκάστοτε κομματική «αυλή». Την πυραμίδα συμπληρώνουν οι μηχανισμοί ελέγχου: αρμόδιοι της πολεοδομίας και αστυνομία, δικαστικές αρχές ή ποικιλώνυμα συμβούλια. Στη βάση τέλος της πυραμίδας είμαστε όλοι εμείς, παθητικοί αποδέκτες ενός νέου τραύματος στον τόπο μας, αδιάφοροι και ατομιστές, ωφελούμενοι ίσως, συμμέτοχοι κάποτε. Στη βάση όμως της πυραμίδας υπάρχουν και οι άλλοι, οι θαυμάσιοι άλλοι.Είναι όσοι με επιμονή και αγάπη -που λείπει από τη δική μας οπτική- υπερασπίζονται το περιβάλλον το ελληνικό, δίδουν συχνά άνισες μάχες και κατακτούν μια σπιθαμή μνήμης, ένα μέτρο αξιοπρέπειας του τόπου μας. Οπως και οι άγγελοι, εμφανίζονται παντού και δύσκολα προφέρεις τα ονόματά τους: περιβαλλοντικές οργανώσεις και σωματεία πολιτιστικά,  πολίτες μοναχικοί και εκπρόσωποι περιοχών που αλώνονται, διανοούμενοι αλλά και δημόσιοι λειτουργοί, απλοί άνθρωποι αλλά και ονόματα με κύρος. Οποια και αν είναι όμως η ταυτότητά τους, το γεγονός είναι ότι οι άγγελοι αυτοί πληθύνονται. Υπάρχει λοιπόν μια μικρή ελπίδα ότι ίσως κυριαρχήσουν κάποτε στη βάση της πυραμίδας. Τότε -υπάρχει πάλι μια μικρή ελπίδα- θα επιδιώξουν την ανατροπή της και θα επιβάλλουν στην κορυφή μεγαλύτερο σεβασμό και φρόνηση. 

* Ο κ. Γιώργος Γραμματικάκης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης και συγγραφέας.

                                                                                                          ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/10/2008

Προτάσεις για περπάτημα και εξερεύνηση

Προτάσεις για περπάτημα και εξερεύνηση ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΑΣ Η πόλη της Αίγινας είναι εκεί όπου βρίσκεται και το κύρι...